بررسی اثرات هیستولوژیک تیامین بر ساختار کلیوی در حضور نانوذرات اکسید مس

مقدمه: این پژوهش، به بررسی اثر تیامین بر بافت کلیه موش‌هایی که با نانوذرات اکسید مس مواجه شده‌اند، می‌پردازد. این مطالعه ارتباط بین تیامین و میزان آسیب دیدگی کلیه‌ها در اثر ورود نانوذرات بررسی شد. روش کار: در این مطالعه تجربی، 40 موش صحرایی نر بالغ ویستار به طور تصادفی در چهار گروه (در هر گروه 10 موش) قرار گرفتند. 2 گروه از موش‌ها به عنوان گروه شاهد ((i و گروه تیامین (ii) در نظر گرفته شدند. به موش‌های گروه iii مقدار 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن از نانوذرات اکسیدمس را به مدت 14 روز به شکل داخل صفاقی تزریق شد. موش‌های گروهiv همین میزان از نانوذرات اکسیدمس همراه با تیامین (30 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند. یافته‌ها: نتایج بافت‌شناسی نشان‌دهنده، بر هم خوردن نظم لوله‌های پیچ خورده و از هم گسیخته شدن آن‌ها و گشاد شدن لومن لوله‌ای، جدا شدن سلولی و نکروز توبولی در اکثر توبول‌های کلیوی در گروه iii بود. در گروه دریافت‌کننده نانوذرات اکسید مس به همراه تیامین ((iv، تغییرات پاتولوژیک اندک بود و اکثر لوله‌ها ساختار طبیعی خود را حفظ کرده بودند. اختلافات آماری معنی‌داری در مقادیر برخی از فاکتورهای بیوشیمیایی سرم (کاتالاز، سوپر اکسید دیسموتاز، tbars و tac) در گروه‌های iii و iv در روز 14 نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که تیامین می‌تواند به عنوان یک ترکیب موثر در کاهش آسیب‌های ناشی از نانوذرات بر بافت کلیه عمل کند و باعث بهبود قابل توجهی بر سلامت بافت کلیه در افراد مبتلا به آسیب‌های ناشی از این نانوذرات شود.

an investigation into the histological impacts of thiamine on renal architecture in the presence of copper oxide nanoparticles

introduction: the study discusses the impact of thiamine on the kidney tissue of rats that have been exposed to copper oxide nanoparticles. the research examined how thiamine correlates with the level of kidney damage caused by the intrusion of nanoparticles.methods: in this experimental study, forty male wistar rats were randomly divided into four groups (10 rats per group). two groups of rats were used as the control group (i) and the thiamine group (ii). rats of group iii were administered an intraperitoneal injection of 25 mg/kg body weight of copper oxide nanoparticles for 14 days. rats in group iv received the same dose of copper oxide nanoparticles along with thiamine (30 mg/kg body weight).results: the histopathological findings showed disruption of the arrangement of convoluted tubules and their disintegration and widening of the tubular lumen, cell separation and tubular necrosis in the majority of the renal tubules in-group iii. in the group treated with copper oxide nanoparticles along with thiamine (iv), the pathological changes were slight and the majority of the tubules had retained normal structure. statistically significant differences in the levels of some serum biochemical parameters (catalase, superoxide dismutase, tbars, and tac) were observed in groups iii and iv on day 14 when compared to the control group.conclusions: this study demonstrated that thiamine can be utilized as an effective compound to reduce the damage caused by nanoparticles to kidney tissue and may lead to significant improvement in the health of kidney tissue in individuals suffering from damage caused by these nanoparticles.