مطالعه ریخت‌سنجی و بافت‌شناسی کلیه زاده‌های مادران دیابتی تحت درمان با انسولین

مقدمه: دیابت، اپیدمی عمده در قرن حاضر است که ابتلا به آن به سرعت در حال افزایش بوده و اثرات تراتوژنیک آن در فرزندان مادران مبتلا به دیابت، به طور معنی‌داری بالا است. از جمله این اثرات، ناهنجاری های مادرزادی کلیه و مجاری ادراری در فرزندان می‌باشد. در واقع افزایش قند خون در دوران بارداری، رشد کلیه‌ها را مختل کرده و منجر به ناهنجاری این اندام می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی اثرات دارو درمانی انسولین بر ساختار کلیه‌های زاده‌های موش‌های دیابتی تحت درمان باداروی فوق انجام شد. روش کار: در این مطالعه پس از بارداری، موش‌های اسپراگ داولی به سه گروه شاهد، دیابتی و دیابتی دریافت‌کننده انسولین تقسیم شدند. القای دیابت توسط تزریق داروی استرپتوزوتوسین صورت گرفت. زاده‌های موش‌های دیابتی پس از زایمان طبیعی، در روز دهم، قربانی شدند و کلیه چپ آنها جهت مطالعات مورفومتری و بافت‌شناسی مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته‌ها: وزن زاده‌های مادران مبتلا به دیابت نسبت به زاده‌های مادران سالم کاهش معنی‌داری را نشان داد (0/001 > p). وزن زاده‌های مادران مبتلا به دیابت دریافت‌کننده انسولین تغییر معنی‌داری نسبت به زاده‌های مادران مبتلا به دیابت نشان نداد. وزن کلیه زاده‌های مادران مبتلا به دیابت نبز نسبت به گروه شاهد، کاهش نشان داد اما دریافت انسولین توسط مادران مبتلا به دیابت سبب افزایش وزن کلیه زاده‌های آنها نسبت به زاده‌های مادران مبتلا به دیابت نشد. نتایج برش‌های بافتی رنگ‌آمیزی شده با هماتوکسیلین- ائوزین و تری کروماسون نیز نشان داد که درمان مادران مبتلا به دیابت توسط انسولین تاثیر بارزی در بهبود بافتی کلیه زاده‌های آنها نسبت به گروه شاهد نمی‌گردد. نتیجه‌گیری: اگرچه استفاده از انسولین از راه‌های درمانی مهم در کنترل قندخون افراد مبتلا به دیابت می‌باشد اما نمی‌تواند به طور معنی‌داری منجر به بهبود شرایط جسمی و سلامت کلیه‌های زاده‌های مادران مبتلا به دیابت تحت درمان انسولین گردد.

morphometric and histological study of the kidney of offspring of diabetic mothers treated with insulin

introduction: this study aimed to investigate the effects of insulin drug therapy on the kidney structure of offspring of insulin-treated diabetic mice.methods: after pregnancy, female sprague-dawley rats were divided into control, sham, diabetics induced by streptozotocin, and diabetics receiving insulin groups. diabetic rat offspring were sacrificed on the 10th day after natural childbirth, and the left kidneys were studied for morphometric and histological studies.results: the weight of children of diabetic mothers showed a significant decrease compared to children of healthy mothers (p < 0.001). the weight of the offspring of diabetic mothers receiving insulin did not show a substantial change compared to the offspring of diabetic mothers. the weight of the kidneys of the offspring of diabetic mothers showed a significant decrease compared to the control group. however, the weight of the kidneys of the offspring of diabetic mothers receiving insulin did not increase compared to those of diabetic mothers. the results of the kidney sections stained with hematoxylin-eosin and trichrome masson showed that the offspring of diabetic mothers treated with insulin did not show a significant improvement compared to the control group.conclusions: although the use of insulin is one of the momentous therapeutic ways to control blood glucose in diabetics, it cannot significantly lead to the normal health of the kidneys of the offspring of diabetic mothers under insulin treatment.