بررسی و ارائه مدل مناسب اشتغال‌زایی افراد دارای معلولیت بر اساس مزیت های بومی استان اردبیل

مقدمه: اشتغال و فعالیت نیروی انسانی در بخش های متعدد از موضوعات مهم جغرافیای اقتصادی است واز جمله چالش های مهم سیاستگذاران محسوب می شود. این امر علاوه بر مشکل بسیاری از جوانان جویای کار، معضلی برای افراد دارای معلولیت جویای کار نیز محسوب می شود. در همین رابطه تدوین مقاله ای با هدف بررسی اشتغالزایی افراد دارای معلولیت، متناسب با مزیت های بومی استان اردبیل مد نظر قرار گرفت. روش: پژوهش حاضر با هدف کاربردی و توسعه ای و از نوع تحقیقات توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری را افراد دارای معلولیت استان اردبیل اعم از شاغل و غیر شاغل، به تعداد 25378 نفر تشکیل داد. طبق فرمول کوکران تعداد 380 نفر به عنوان نمونه آماری تعیین شد و تعداد 83 سوال پژوهشی طراحی و به صورت تصادفی ساده در اختیار نمونه آماری قرار گرفت و از طریق تحلیل swot و نرم افزار spss نسخه 20 نسبت به تحلیل داده‌ها اقدام شد.یافته ها: در بین عوامل تاثیرگذاری که انتظار اثر مثبت آنها بر اشتغال معلولان وجود دارد، عوامل فردی، دولتی، شغلی و عمومی به ترتیب بیشترین تاثیر را داشتند. در مولفه موانع اشتغال نیز، موانعی برای اشتغال و مشارکت معلولان استان اردبیل وجود دارد علاوه بر آن تحلیل مزیت های نسبی استان اردبیل بر اساس جدول سوات (swot) نشان داد که استان اردبیل به لحاظ کشاورزی، روابط بازرگانی با کشور آذربایجان و گردشگری دارای مزیت نسبی بالاتری است و اما عواملی چون فقدان نظام جامع اطلاع رسانی و بازاریابی، ضعف زیرساخت های گردشگری و بازرگانی، ضعف شبکه های ارتباطی، ضعف راندمان آبیاری، کمبود صنایع تبدیلی و فراوری محصولات کشاورزی منجر به ضعف اشتغال در این استان شده است.بحث: در تمامی شهرستان های استان اردبیل، بین تعداد بیکاران و تعداد شاغلان اختلاف فاحشی وجود دارد و میانگین سنی معلولان در 80 درصد از شهرستان ها بین 30 تا 35 سال بود؛ این در حالی است که نزدیک به 55/91 درصد از معلولان استان دارای تحصیلات پایین و بعضاً بدون تحصیل بوده و از میان مجموع معلولان استان صرفاً 65/6 درصد شاغل بودند. علاوه بر آن حدود 70 درصد از شهرستان ها با معضل بیکاری افراد دارای معلولیت مواجه هستند و بدین ترتیب نیاز به اقدامی اساسی جهت آموزش های کاربردی برای فعال کردن و توانمندسازی این قشر بر اساس مزیت های نسبی استان اردبیل ملموس بوده و بایستی برنامه های دقیق تری تدوین گردد.  

reviewing and presenting the appropriate employment model for the disabled based on the indigenous advantages of ardabil province

introduction: employment and human resource activity is one of the important topics of economic geography and one of the important challenges of policymakers. in addition to young people, the problem of unemployment also includes disabled people looking for work. in this regard, a research was developed with the aim of investigating the employment of people with disabilities according to the local advantages of ardabil province.method: this research is applied and descriptive-analytical. the statistical population was 25,378 disabled people working and unemployed in ardabil province. based on cochran’s formula, 380 people were determined as a statistical sample. 83 research questions were proposed by the authors and then randomly assigned to the statistical sample. and finally, it was analyzed using spss software.findings: among the factors affecting the employment of the disabled, individual, government, occupational and general factors had the greatest impact, respectively. the analysis of the relative advantages of ardabil province showed that ardabil province has a higher relative advantage in terms of agriculture, trade relations with azerbaijan, and tourism, but factors such as lack of comprehensive information and marketing system, weak tourism and commercial infrastructure, weak communication networks, poor irrigation efficiency, lack of conversion and processing of agricultural products have caused poor employment in this province.discussion: in all the cities of ardabil province, there is a huge difference between the number of unemployed and the number of employed. the average age of disabled people in 80% of the cities was between 30 and 35 years. this is despite the fact that nearly 91.55% of disabled people in the province had low education and sometimes no education, and only 6.65% of the total disabled people in the province were employed., and thus the need for a basic action for practical training to activate and empower this group is tangible based on the relative advantages of ardabil province, and more detailed programs should be developed.