مسئولیت اجتماعی دانشگاه در مقابله با بحران ویروس کرونا

مقدمه: از خصیصه‌های نظام آموزش عالی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی است. در شرایط کنونی، اعضای خانواده آموزش عالی و همچنین سایر کنشگران اجتماعی انتظار دارند که دانشگاه متعهدانه عمل کند و با به‌کارگیری دانش و فناوریهایی که در اختیار دارد مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا را تسکین و خاتمه دهد. هدف از انجام پژوهش حاضر ارائه مدل مفهومی مولفه‌های مسئولیت اجتماعی دانشگاه در مقابله با بحران کرونا (کووید-19) است. روش: این پژوهش از نوع کاربردی و با روش اسنادی و فراترکیب انجام شده است. برای تحلیل اطلاعات از روش هفت مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو استفاده شد. در مجموع 21 منبع مرتبط، معتبر و جدید برای انجام فراترکیب نهایی انتخاب شد که درنهایت 77 کد، 11 مفهوم و 6 مولفه اصلی از آنها استخراج شد. یافته‌ها: مولفه‌های مسئولیت اجتماعی دانشگاه در مقابله با کرونا شامل شش مولفه شناسایی تغییرات (به لحاظ اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، فناوری و زیست‌محیطی)، افزایش دانش اجتماعی، استقرار مدیریت بحران (با هدف توسعه مشارکت‌پذیری)، ایجاد ساختار انعطاف‌پذیر (سازگار با تحولات محیطی)، داشتن الگوی ارتباطی کارآمد و موثر با جامعه و ابعاد اجرایی و ارائه راهکار است که روی هم اثرگذار هستند. بحث: مدل استخراج‌شده از روش فراترکیب پژوهش حاضر می‌تواند برای ارزیابی نقش مسئولیت اجتماعی دانشگاه برای مقابله با کرونا موردتوجه مسئولان نظام آموزش عالی کشور قرار گیرد.

social responsibility of universities in dealing with the covid-19 virus crisis

introduction: one of the characteristics of the higher education system is social responsibility. in the current situation, family members of higher education and other social actors expect the university to alleviate the pain and suffering caused by the coronavirus panidemic by acting responsibly and using the knowledge and technologies at its disposal. th purpose of this study is to provide a conceptual framework of social responsibility of universities in dealing with the coronavirus crisis (covid-19 disease.) method: this research is of applied type and has been done by documentary and meta-synthesis method. sandlowski and barroso seven-step methods were used to analyze the data. a total of 21 relevant, valid, and new sources were selected for the final meta-synthesis method, from which 75 codes, 11 concepts and 6 main components were extracted. findings: the findings showed that the components of university social responsibility in dealing with coronavirus include identifying changes (economically, socially, politically, culturally, technologically, and environmentally), increasing social knowledge, establishing crisis management (with the aim of developing participation), creating a flexible structure (adapted to environmental changes), having an efficient and effective communication model with society and executive dimensions, and providing a solution. the proposed conceptual model consists of six main components that affect each other. discussion: in general, it can be said that the framework extracted from the meta-synthesis method can be considered by the officials of the higher education system to evaluate the factors affecting the role of university social responsibility to deal with coronavirus.