رابطه ساختار سنی جمعیت با فقر

مقدمه: کاهش فقر از اهداف مهم کلان اقتصادی هر کشور است؛ اما دستیابی به این مهم نیازمند بررسی عوامل موثر بر آن است. تغییر ساختار سنی جمعیت یکی از عوامل موثر بر کاهش فقر کشورها است. بنابراین دولتها می‌توانند با توجه به ظرفیت کشورها و مهیاکردن زمینه‌های لازم، حداکثر استفاده را از جمعیت خود ببرند و درنتیجه به رشد و توسعه بالا در میان کشورها دست پیدا کنند. هدف این مطالعه بررسی و تحلیل تاثیر ساختار سنی جمعیت بر فقر در ایران است. روش: روش انجام این تحقیق تحلیلی-توصیفی است. ابتدا مباحث نظری و مطالعات تجربی و داده‌های تحقیق جمع‌آوری شده و در ادامه مدل و الگوی تحلیل مناسب انتخاب شده است. سپس با روش اقتصادسنجی گشت‌آور تعمیم‌یافته برای کشور ایران بین سالهای 1396-1354 به تخمین الگوهای موردنظر تحقیق پرداخته و درنهایت با بهره‌مندی از استنتاجهای آماری و اقتصادسنجی به بررسی نتایج تحقیق پرداخته شده است. یافته‌ها: جمعیت وابسته کودک و سالهای تحصیل رابطه منفی و معنادار با فقر دارند. جمعیت وابسته مسن رابطه منفی و معناداری با فقر دارد و همچنین درصد تجارت در تولید ناخالص داخلی و موجودی سرمایه فیزیکی رابطه منفی با فقر دارند. بحث: در این تحقیق سالهای تحصیل، درصد تجارت در تولید ناخالص داخلی و همچنین موجودی سرمایه فیزیکی بر اساس ضریب موافق تئوری هستند. اثر مثبت جمعیت مسن بر کاهش فقر نشان‌دهنده وجود پس‌انداز بالا در سنین پیری است. توجه به رشد شاغلان با تحصیلات عالیه و همچنین به‌کارگیری نیروهای متخصص سبب افزایش بهره‌وری نیروی کار و نیز امکان خلق شیوه‌های نوین تولید می‌شود که اثرات قابل‌توجهی بر کاهش فقر داشته است.

investigating the relationship between population structure and poverty

introduction: poverty reduction is one of the important macroeconomic goals of any country, but achieving this important issue requires examining the factors affecting it. changing the age structure of the population is one of the effective factors in reducing poverty in countries. therefore, governments can make the most of their population, given the capacity of countries and providing the necessary conditions, and as a result, achieve high growth and development among countries. the purpose of this study is to investigate and analyze the effect of population age structure on poverty in iran.method: the method of this research is analytical-descriptive. first, theoretical topics and experimental studies and research data are collected, and the appropriate analysis model is selected. then, with the generalized method of momen for iran since 1975 until 2017, the desired research models have been estimated, and finally, using statistical and econometric inferences, the research results have been studied.findings: in general, according to the results, it can be concluded that the dependent population of the child and years of schooling have a negative and significant relationship with the dependent variable, the elderly dependent population has a negative and significant relationship with the dependent variable and also the percentage of trade in gdp and physical capital inventories have a negative relationship with the dependent variable.discussion: in this study, the years of schooling, the percentage of trade in gdp, as well as capital stock are based on a coefficient that agrees with the theory. the positive effect of the elderly population on poverty reduction indicates the existence of high savings in old age. paying attention to the growth of highly educated employees as well as employing specialized personnel increases the productivity of the labor force and also creates the possibility of creating new production methods that have significant effects on poverty reduction.