توسعه معنویت در دوران کودکی؛ رویکردی نهفته برای ارتقای سلامت و توسعه اجتماعی

مقدمه:تجارب معنوی در سنین ابتدایی اهمیت ویژهای در پرورش معنویت دارد و آگاهی از فرایند توسعه معنویت، میتواند در ارتقای سلامت اجتماعی موثر باشد. هدف این مقاله مروری، تحلیل ابعاد معنویت، شناسایی ویژگیها و عوامل مرتبط با توسعه معنویت در دوران کودکی است. روش: این پژوهش از نوع مروری روایتی است. پایگاههای pubmed، google scholar، magiran و پلتفرم sciencedirect با کلیدواژه های «معنویت و سلامت،» «مذهب و معنویت،» «توسعه معنویت و کودکی،» «تکامل معنوی و دوران کودکی» و معادل لاتین آنها مورد جستوجو قرار گرفتند. پس از حذف موارد نامرتبط یا تکراری و جستوجوی برخی منابع در مطالعات مرتبط، مناسبترین آنها برای تحلیل انتخاب شدند. یافته ها: اغلب نظریه پردازان، تکامل بعد معنوی را مرتبط با سایر ابعاد توسعه انسانی مطرح کردهاند. توسعه معنویت متشکل از سه بعد؛ حس تعلق، احترام به خود و دیگران، آگاهی و اهمیت دادن به ناشناخته ها و نادانسته هاست. حمایت از کودکان برای بیان احساسات و تجارب معنوی، ایجاد فرصت برای احساسحیرت و شگفتی، مهیاکردن زمینه برای تصویرسازی ذهنی، تقدیر از مشارکت کودک در کارها، همچنین تشویق کردن او برای پرسیدن سوالهای مهم، برخی از روشهای پرورش معنویت هستند.بحث: شکل گیری تجربه ارتباط با خدا، مرتبط با یادگیری علائم درون زمینه هستند (زمینه درونی؛ احساسات مختلف فرد و بیرونی؛ زمان، مکان و افراد دیگر.) معنویت مثبت، مرتبط با هویت متعادل، تعهد به ارزشها و باورهاست. انتخابهای اخلاقی، احساس همدلی و مسئولیت نسبت به خود، سایر موجودات و طبیعت، علاوه بر بهبود کیفیت زندگی فرد میتواند در ارتقای سلامت و توسعه اجتماعی نیز موثر باشد.