تطبیق اندیشه های مقاومت و پایداری در شعر خلیل مطران و شفیعی کدکنی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
فورجانی زاده شکوه
|
منبع
|
ادبيات تطبيقي - 1399 - دوره : 12 - شماره : 23 - صفحه:257 -280
|
چکیده
|
چکیده شعر مقاومت و پایداری و ادب اعتراض با هدف بیان نگرانی های اجتماعی و انسانی، بخشی از ادبیات است که به منظور روشنگری از اوضاع نامطلوب نسبت به ناهنجاری ها و مشکلات جامعه در ساختار اجتماعی و سیاسی ابراز می شود. خلیل مطران و شفیعی کدکنی دو شاعر توانمند و مشهور ادبیات معاصر عربی و فارسی هستند، که شعر آنها مفاهیم ارزشمند و قابل تاملی در زمینۀ اعتراض و مقاومت با مضامین نارضایتی از جامعه، تلاش برای مبارزه با استبداد، مدح و ستایش آزادی و یادبود آزادی خواهان در بردارد. این پژوهش، به دلیل انعکاس مطالب مشترک در شعر دو شاعر به واکاوی میزان هنرآفرینی شعر آن ها در حوزۀ شعر مقاومت و با تکیه بر روش تطبیقی–توصیفی پرداخته است، تا با بررسی وجوه اشتراک و افتراق خطوط فکری و شعری این دو شاعر بیان نماید، چگونه شرایط یکسان در دو منطقۀ جغرافیایی موجب ظهور و بروز وحدت اندیشۀ دو شاعر گردیده است. داده های مورد استفاده در این پژوهش دیوان خلیل مطران و کتاب آیینه ای برای صداها از شفیعیکدکنی است که با روش نمونه گیری تصادفی با در نظر گرفتن موضوع پژوهش انتخاب شده است. نتیجه حاصل از این بررسی نشان می دهد، با توجه به تفکرات سیاسی یکسان خلاقیت مطران در ادب مقاومت و اعتراض در ایجاد ارتباط میان روایت تاریخی با شرایط روزگار معاصر و ابتکار شفیعی کدکنی در خلق و استفاده از نمادهای سمبلیک در ادب پایداری و اعتراض است.
|
کلیدواژه
|
ادب اعتراض و مقاومت، خلیل مطران، شفیعی کدکنی، ادبیات تطبیقی
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, دانشکده علوم انسانی, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
shokooh_forjanizade@yahoo.com
|
|
|
|
|