|
|
گونهشناسی روابط اسرائیل و جمهوری آذربایجان: روابط راهبردی یا تاکتیکی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
ابراهیمی مرتضی ,اصولی ادلو قاسم
|
منبع
|
مطالعات اوراسياي مركزي - 1401 - دوره : 15 - شماره : 2 - صفحه:23 -48
|
چکیده
|
بعد از فروپاشی اتحاد شوروی، اسرائیل در قالب آیین پیرامونی و با هدف خروج از انزوای منطقهای و بینالمللی خود تلاش کرده است روابطش را در سطحهای مختلف با کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز جنوبی گسترش دهد. در این ارتباط در گسترش روابط با کشورهای قزاقستان و جمهوری آذربایجان موفق بوده است. بهنظر میرسد بعد از جنگ دوم قرهباغ که پیامدهای متعددی در سطحهای مختلف دوجانبه، منطقهای و کلان در قفقاز جنوبی داشته است، این روابط بیشتر از گذشته شده است. این پرسش مطرح است که گونهشناسی روابط جمهوری آذربایجان و اسرائیل بر چه اساسی شکل گرفته است؟ برای فهم اندازه و عمق روابط اسرائیل با جمهوری آذربایجان، شاخصهای مهم روابط راهبردی در ارتباط با محورهای مهم همکاریهای بین دو بازیگر در حوزههای مختلف تطبیق داده شده است. در پاسخ این فرضیه طرح میشود که همکاریهای تاکتیکی در مقایسه با مفهوم همکاری راهبردی، قدرت تبیینکنندگی بیشتری برای گونهشناسی روابط دو بازیگر دارد. یافتههای این نوشتار نشان میدهد همکاری دو بازیگر بیشتر شاخصهای روابط راهبردی مانند شاخص بیهمتایی روابط، عمق، هدفهای راهبردی همگرا، نهادمندی، تعریف دقیق از مفاهیم دشمن، تهدید و رقیب، به استثنای وجود جو دوستانه در روابط دوجانبه و تا حدودی همکاریهای بلندمدت و طولانی را ندارد؛ بنابراین ماهیت روابط دو بازیگر را نمیتوان براساس مفهوم رابطۀ راهبردی تبیین کرد. هرچند روند فزایندۀ روابط در سالهای آینده میتواند همپوشانی منافع مشترک دو بازیگر را از گذشته بیشتر کند. روش استفادهشده در این نوشتار، کیفی و بهصورت دقیق بر مبنای مدلسازی ساختاری-تفسیری است.
|
کلیدواژه
|
ارمنستان، اسرائیل، انرژی، امنیت، ایران، جمهوری آذربایجان، روابط راهبردی
|
آدرس
|
دانشگاه محقق اردبیلی, دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی, ایران, دانشگاه تربیت مدرس, دانشکدۀ علوم انسانی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
ghasem.osuli@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
the typology of relations between israel and the republic of azerbaijan: strategic or tactical
|
|
|
Authors
|
ebrahimi morteza ,osuli odlu ghasem
|
Abstract
|
introduction: after the collapse of the soviet union, israel with the aim of getting out of its regional and international isolation has been trying to expand its relations at different levels with the south caucasus and central asian countries in the framework of peripheral doctrine. in this regard, it has been successful in expanding relations with some regional countries including kazakhstan and azerbaijan. a variety of literature has been created in the field of israel’s main and strategic goals for cooperation with the republic of azerbaijan in recent years, however, no successful research has been done regarding the nature of the relations between these two actors. therefore, this feature of the selected topic distinguishes it from previous studies that have been done before. in order to understand the dimensions and depth of relations between israel and the republic of azerbaijan, the important indicators of strategic relations have been adopted in connection with the important axes of cooperation between the two actors in different fields to understand whether their relations can be called strategic alliance or technical cooperation.research question: which of the concepts of strategic alliance or tactical cooperation is more effective to show the interaction between the republic of azerbaijan and israel?research hypothesis: studies show that the cooperation of two actors lacks the majority of strategic alliance indicators including the uniqueness of relations, the depth of relations, convergent strategic goals, institutionalization, and the precise definition of enemy concepts, the threat and presence of competitors, excluding the friendly atmosphere in bilateral relations and to some extent long-term cooperation.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|