بررسی اثربخشی آموزش برنامه خود پژوهی و بازسازی خود( با رویکرد وحیانی ) برخطای شناختی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه خودپژوهی و بازسازی خود با رویکرد وحیانی بر کاهش خطاهای شناختی دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانشجو- معلمان پردیس هاشمی‌نژاد خراسان بوده که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه تحریفات شناختی (عبدالله زاده و سالار، 1389) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss-23 و روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در برخی از مولفه‌های تحریفات شناختی، مانند نتیجه‌گیری شتاب‌زده (0.01>p)، تعمیم مبالغه‌آمیز، بی‌توجهی به امر مثبت، باید-بهتر، برچسب‌زنی و شخصی‌سازی (0.05p<) تفاوت معناداری وجود دارد؛ اما در مولفه‌هایی مانند تفکر همه یا هیچ، فیلتر ذهنی، درشت‌بینی-ریزبینی و استدلال احساسی تفاوت معناداری مشاهده نشد (0.05p>). به‌طور کلی، یافته‌ها نشان داد که برنامه خودپژوهی و بازسازی خود با رویکرد وحیانی، نقش موثری در کاهش بسیاری از تحریفات شناختی دانشجو معلمان دارد. این نتایج می‌تواند در بهبود آموزش‌های معارفی و ارتقای سلامت روانی دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

investigating the effectiveness of teaching self-research and self-reconstruction program with a revelation approach on cognitive distortions of student teachers at farhangian university

this study aimed to investigate the effectiveness of teaching self-research and self-reconstruction program with a revelation approach on cognitive distortions of student teachers at farhangian university. the research method was a quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. the statistical population included student-teachers of hasheminejad university of khorasan, who were selected by using purposeful sampling. the data collection tool was the cognitive distortions questionnaire (abdollahzadeh and salar, 2010). data were analyzed by using spss-23 software and analysis of covariance method. the results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in some components of cognitive distortions, such as hasty conclusions (p<0.01), exaggerated generalization, disregard for the positive, should and better, labeling, and personalization (p<0.05). however, no significant difference was observed in components such as all-or-nothing thinking, mental filtering, macroscopic-microscopic thinking, and emotional reasoning (p>0.05). overall, the findings showed that the self-research and self-reconstruction program with a revelatory approach plays an effective role in reducing many cognitive distortions of student teachers. these results can be used to improve educational training and promote students’ mental health.