روش‌ های اعتماد سازی انبیا (علیهم‌السلام) در تربیت اخلاقی متربی از منظر قرآن

مقبولیت مربّی و اعتماد متربّی به وی از مهم‌ترین عوامل زمینه‌ساز تربیت اخلاقی است که بدون آن هر گونه تلاش تربیتی، مثمرثمر نخواهد بود. پیامبران الهی با اشراف به این مهم، در اجرای مهمترین هدف رسالت خویش؛ یعنی تربیت اخلاقی، از روش‌های مختلفی جهت اعتمادسازی مخاطبان خود بهره برده‌اند که شناخت و الگوگیری از این روش‌ها ازاین‌حیث که تحت ارشاد الهی به انجام رسیده و اثرگذاری آنها تضمین شده است، برای مربیان، والدین و داعیه‌داران امر تربیت بسیار حایز اهمیت است. پژوهش پیش‌رو باهدف بررسی روش‌های اعتمادسازی انبیا (علیهم‌السلام) در عرصه تربیت اخلاقی از منظر قرآن نگاشته شده است. این پژوهش از حیث هدف، اکتشافی و به لحاظ روش، کیفی و دارای رویکردی استقرایی است. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، تکنیک تحلیل مضمون به کار گرفته شده است. نتایج نشان می‌دهد که پیامبران در راستای اعتمادسازی از روش‌های شناختی؛ نظیر: زیست مشترک با متربّی، زیست اخلاقی مربّی مرتبط با بُعد شناختی و از روش‌های عاطفی همچون ایجاد پندارة سنخیت برای متربّی و درک ایشان، خالص نمودن دعوت خویش از هر گونه شائبة مادی، زیست اخلاقی مربّی مرتبط با بعد عاطفی و از روش‌های رفتاری نظیر تطابق بین گفتار و رفتار، زیست اخلاقی مربی مرتبط با بعد رفتاری و اصلاح رابطه باخدا استفاده می‌نمودند.

the methods of trust-building by prophets (peace be uponthem) in the moral education of trainees from the perspective of the quran

the acceptance of the educator and the trust of the educated in them are among the most important factors facilitating moral education, without which any educational effort will be fruitless. the divine prophets, aware of this crucial aspect, utilized various methods to build trust among their audience in executing the most important goal of their mission, which is moral education. understanding and emulating these methods, as they were carried out under divine guidance and their effectiveness is guaranteed, is of great importance for educators, parents, and those involved in the field of education. this research aims to examine the methods of trust-building by the prophets (peace be upon them) in the field of moral education from the perspective of the quran. this research is exploratory in terms of its objective and qualitative with an inductive approach in terms of its method. the technique of thematic analysis has been used to analyze the data. the results show that the prophets used cognitive methods such as living together with the educated, the moral life of the educator related to the cognitive dimension, and emotional methods such as creating a sense of similarity for the educated and understanding them, purifying their invitation from any material suspicion, the moral life of the educator related to the emotional dimension, and behavioral methods such as the alignment between words and actions, the moral life of the educator related to the behavioral dimension, and improving the relationship with god.