تببین ابعاد سازمانی موثر بر روند احیا: یک مطالعه کیفی

زمینه و هدف: علیرغم آمار روز افزون مبتلایان به ایست قلبی- ریوی، بقای بیماران پس از احیاء روندی کاهشی داشته است. از سوی دیگر تفاوت معناداری در این شاخص در کشورهای مختلف وجود دارد. تفاوت در پیامدهای احیاء علی رغم تبعیت از یک دستورالعمل واحد، نشانگر آن است که فاکتورهای متعددی بر انجام بهینه روند احیاء و پیامدهای آن موثر هستند. این مطالعه با هدف تبیین ابعاد سازمانی درک شده موثر بر احیای قلبی- ریوی از دیدگاه اعضای تیم احیاء انجام شده است.روش‌ها: مطالعه حاضر با رویکرد کیفی انجام شد. نمونه مورد مطالعه ما 23 نفر از اعضای تیم احیا بودند که از بهمن 1402 تا اردیبهشت 1403 به طور هدفمند، با حداکثر تنوع انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه‌های عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی با رویکرد قراردادی گرانهایم و لاندمن (2004) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: ابعاد سازمانی موثر بر احیای قلبی ریوی در سه طبقه اصلی و هشت زیرطبقه توسعه یافت. همگرایی و ناهمگرایی درک شده در اعضای تیم احیا با سه زیرطبقه، ابهام سازمانی در روند احیا با دو زیرطبقه و اهمیت سازمان حامی ‌برای احیای صحیح با سه زیرطبقه، طبقات اصلی استخراج شده در مطالعه ما بودند.نتیجه‌گیری: بر اساس دیدگاه احیاگران استنتاج می‌شود که مدیران سازمان‌ها برای ارتقای فرایند احیا باید نگرشی همه جانبه و بر اساس ادراک احیاگران را سرلوحه کار خود قرار دهند. زمینه سازی در جهت ارتقای همگرایی بین اعضای تیم احیا، تدوین دستورالعمل شفاف برای موارد عدم شروع احیا، آموزش بالینی و یا مبتنی بر شبیه سازها، مهندسی مجدد اتاق احیا در کنار رویکردهای انگیزشی برای اعضای تیم احیا می‌تواند در برنامه‌ریزی بهبود فرایند احیا مد نظر مدیران سازمان قرار گیرد.

explanation of the organizational dimensions affecting the resuscitation process: a qualitative study

background & aim: despite the ever-increasing number of patients with cardiopulmonary arrest, the survival rate of patients has decreased. on the other hand, this index has been reported differently in different countries. the difference in the outcomes of resuscitation, despite following a single guideline, indicates that several factors are effective in the optimal performance of the resuscitation process and its outcomes. this study aimed to explore the perceived organizational dimensions effective on cardiopulmonary resuscitation from the perspective of the members of the resuscitation team.methods: the present study was conducted with a qualitative approach. the sample of our study included 23 members of the resuscitation team who were selected purposefully from february 2024 to may 2024 with maximum diversity. in-depth semi-structured interviews were used to collect data. data were analyzed using qualitative content analysis with the conventional approach of graneheim and lundman (2004).results: the organizational dimensions effective on cardiopulmonary resuscitation were developed in three main categories and eight subcategories. perceived convergence and divergence in the resuscitation team members with three subcategories, organizational ambiguity in the resuscitation process with two subcategories and the importance of support organization for proper resuscitation with three subcategories, were the three main extracted categories in the present study.conclusion: the managers should put an all-round approach based on the perception of the rescuers in the promotion of this process. creating grounds for promoting convergence between resuscitation team members, developing clear guidelines for do-not-resuscitate, clinical or simulator-based training, re-engineering of the resuscitation room along with motivational approaches for resuscitation team members can be considered in planning to improve the resuscitation process in organizations.