>
Fa   |   Ar   |   En
   بهبود غلظت‌ عناصر غذایی آرد گندم رقم الوند با مصرف تلفیقی کودهای آلی و نیتروژن  
   
نویسنده یغمبردوست سیدهادی ,کاظم زاده مژگان ,نجفی نصرت اله
منبع تحقيقات آب و خاك ايران - 1392 - دوره : 44 - شماره : 4 - صفحه:405 -420
چکیده    آرد گندم مناسب‌ترین تامین‌کننده عناصر غذایی برای انسان شناخته شده است. این تحقیق برای بررسی اثر کودهای آلی و نیتروژن بر غلظت‌ عناصر غذایی آرد گندم رقم الوند در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 15 تیمار و 3 تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دانشگاه تبریز انجام شد. تیمارها شامل t1= شاهد (بدون مصرف کود آلی و نیتروژن)، t2=150 کیلوگرم اوره در هکتار، t3=300 کیلوگرم اوره در هکتار، t4=30 تن کمپوست زباله شهری در هکتار، t5=60 تن کمپوست زباله شهری در هکتار، t6=30 تن کمپوست لجن فاضلاب شهری در هکتار، t7=60 تن کمپوست لجن فاضلاب شهری در هکتار، t8=30 تن کود دامی در هکتار، t9=60 تن کود دامی در هکتار، t10=t4+t2، t11=t5+t2، t12=t6+t2، t13= t7+t2، t14=t8+t2، t15=t9+t2 بودند. در پایان دوره رشد، عملکرد دانه و غلظت نیتروژن (n)، فسفر (p)، پتاسیم (k)، سدیم (na)، آهن (fe)، روی (zn)، منگنز (mn)، مس (cu)، سرب (pb)، و کادمیوم (cd) آرد گندم در تیمارهای مختلف تعیین گردید. نتایج نشان داد با مصرف 150 و 300 کیلوگرم اوره در هکتار، غلظت p، k، na، fe آرد گندم نسبت به شاهد افزایش می‌یابد؛ ولی غلظت mn و zn و cu آرد گندم تغییر معناداری )05/0(p? نمی‌کند. غلظت n آرد با مصرف 150 کیلوگرم اوره در هکتار تغییر معناداری نکرد؛ ولی با مصرف 300 کیلوگرم در هکتار به‌طور معناداری افزایش یافت. مصرف کمپوست لجن فاضلاب و کمپوست زباله شهری و کود دامی، با و بدون کود اوره، عملکرد دانه و غلظت n و p و k و fe و zn آرد را نسبت به شاهد افزایش داد. مصرف کودهای آلی بدون اوره غلظت na آرد را افزایش داد؛ ولی تلفیق آن‌ها با اوره غلظت na آرد را کم کرد. مصرف کود دامی غلظت mn آرد و مصرف کمپوست لجن فاضلاب غلظت cu آن را افزایش داد. غلظت pb و cd آرد گندم در تیمارهای مختلف ناچیز بود. به‌طور کلی، برای افزایش غلظت عناصر غذایی در آرد گندم و بهبود کیفیت آن مصرف 150 کیلوگرم اوره و 60 تن کمپوست لجن فاضلاب یا کمپوست زباله شهری یا کود دامی در هکتار در شرایط مشابه می‌تواند توصیه شود.
کلیدواژه آرد ,کمپوست ,کوددامی ,کیفیت ,گندم ,لجن فاضلاب ,نیتروژن
آدرس دانشگاه تبریز, ایران, دانشگاه تبریز, ایران, دانشگاه تبریز, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved