|
|
ارزیابی اثربخشی زئوپلانت و بیوچار ضایعات نیشکر بر میانگین وزنی قطر خاکدانهها و حدود آتربرگی خاکهای آلوده به مواد نفتی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
محمدی نیلوفر ,خادم الرسول عطااله
|
منبع
|
تحقيقات آب و خاك ايران - 1400 - دوره : 52 - شماره : 2 - صفحه:395 -407
|
چکیده
|
یکی از مهمترین آلاینده ها ی آلی، هیدروکربن های نفتی هستند که غالباً از طریق صنایع نفت وارد محیط زیست پیرامونی می شوند. در این پژوهش تاثیرات زئوپلانت و زغال زیستی باگاس به عنوان اصلاحکنندههای آلیمعدنی و آلی بر برخی از ویژگیهای فیزیکی و مکانیکی خاکهای آلوده، در محدودهی میدان نفتی اهوازمنطقه ی بهره برداری نفت و گاز کارون ارزیابی شد. پس از بازدیدهای میدانی و نمونه برداری به روش سیستماتیک کاملاً تصادفی درون بلوک، نمونههای خاک مناطق آلوده به هیدروکربن های نفتی، به گلدان منتقل و سپس تیمارهای آزمایشی در سطوح 2، 4 و 6 درصد وزنی به خاک افزوده شدند. نمونه خاک های آلوده، برای مدت زمان 100 روز انکوباسیون شدند و در طول دوره ی انکوباسیون رطوبت خاک در سطح 25 و 50 درصد ظرفیت زراعی (fc) تنظیم گردید. پس از اتمام دوره ی انکوباسیون پارامترهای پایداری خاکدانه، شاخص تردی خاکدانه، حدود آتربرگ و کلاس آبگریزی خاک اندازه گیری شد. نتایج نشان داد در اثر افزودن زئوپلانت با سطح 6 درصد و رطوبت 50 درصد fc، میانگین وزنی قطر خاکدانه ها (mwd) از 3/1 میلیمتر در تیمار شاهد به حدود 6/0 میلیمتر کاهش یافته است. برای هر دو تیمار، با افزایش سطح تیمار، شاخص تردی افزایش یافت که این افزایش در سطح رطوبتی 50 درصد fc بیشتر بوده است؛ ولیکن در سطح 6 درصد، کاهش در شاخص تردی خاکدانه مشاهده شده است. افزودن زغال زیستی در سطوح 2 و 4 درصد، mwd را کاهش داده است؛ درحالیکه افزودن 6 درصد زغال زیستی منجر به افزایش mwd، به عنوان شاخص پایداری خاکدانه ای شده است. نتایج نشان داد که افزودن تیمارهای زئوپلانت و زغال زیستی باگاس سبب افزایش رطوبت حدروانی و حدخمیری خاک و در نتیجه کاهش شاخص خمیرایی (plastic index, pi) شده اند. در مجموع، تیمارهای آلیمعدنی بر روی ویژگی های فیزیکی و مکانیکی خاک تاثیرگذار بوده است. بدین ترتیب نیاز است مقدار و چگونگی افزودن تیمارها به خاک لحاظ شده و به عنوان راهکاری مدیریتی در هرم تصمیم گیری دیده شود.
|
کلیدواژه
|
شاخص تردی خاکدانه (fi)، حدود آتربرگی، اصلاح ساختمان خاک، پایداری خاکدانهای، شاخص خمیرایی
|
آدرس
|
دانشگاه شهید چمران اهواز, دانشکده کشاورزی, گروه خاکشناسی, ایران, دانشگاه شهید چمران اهواز, دانشکده کشاورزی, گروه خاکشناسی, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Assessment of Zeoplant and Biochar of Sugarcane Residual on Mean Weight Diameter and Atterberg Limits of Soil Contaminated with Total Petroleum Hydrocarbon
|
|
|
Authors
|
Mohammadi Nilufar ,Khademalrasoul Ataallah
|
Abstract
|
One of the most important groups of environmental contaminants is petroleum hydrocarbons which usually come from oil and gaseous industrial. In this study, the effects of Zeoplant and Biochar of Bagasse as an organicmineral and organic amendments were investigated on the soil physical and mechanical properties in Oil fields of Ahvaz. Soil sampling was performed using systematic sampling (randomized in the block), then the soil samples were put in the pots and 2, 4 and 6 % (by weight) of treatments added to the soils. The incubation time was 100 days and during this time the moisture level adjusted on 25 and 50% of field capacity (FC). After incubation, the soil aggregate stability, friability index (FI), Atterberg limits and soil permeability were measured using standard methods. Our results revealed that the mean weight diameter (MWD) was decreased from 1.3 mm for the blank to 0.6 mm for 6% of Zeoplant treatment at 50% of FC. Moreover, for both treatments friability index was increased which was higher for 50% of FC, while for 6% of Zeoplant, FI was declined. Also, the application of 2 and 4% of biochar decreased the MWD as an index of soil aggregate stability. Results depicted that the application of Zeoplant and Bagasse Biochar increased liquid limit (LL) and plastic limit (PL) and consequently decreased the plastic index (PI). In general, the application of organicmineral treatments to the soil was effective on soil physical and mechanical properties; therefore the quantity and quality of the above treatment must be considered as a component of decision pyramid.
|
Keywords
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|