|
|
ارزیابی خطر آلودگی منابع آب و خاک کشور به آرسنیک
|
|
|
|
|
نویسنده
|
خادم مقدم ایگده لو نادر ,گلچین احمد
|
منبع
|
تحقيقات آب و خاك ايران - 1398 - دوره : 50 - شماره : 7 - صفحه:1595 -1617
|
چکیده
|
آرسنیک شبه فلزی است که برای گیاهان، حیوانات، میکروارگانیسمها و انسان سمی است. سازمان بهداشت جهانی حد مجاز آرسنیک در آب آشامیدنی را μg/l 10 و منابع مختلف این حد را در خاک mg/kg20 بیان کردهاند. غلظت آرسنیک در آب و خاک نقاط مختلف ایران (نقاطی با غلظت بیش از حد مجاز) به ترتیب بین μg/l840-10 و mg/kg1.2-23.7751 گزارش شده است. از جمله منابع آلاینده، میتوان به وجود معادن طلا و مس ( بهویژه منطقه تکاب و کرمان) و سازند آتشفشانی ارومیه-دختر که حاوی انواع فلزات سنگین و خطرناک میباشد، اشاره کرد. اکثر معادن ایران بر روی این سازند واقع شدهاند و استفاده از روشهای قدیمی استخراج در معادن و فرسودگی تجهیزات بر شدت آلودگی افزوده است. علاوه بر این، کاربرد آفتکشها و حشرهکشها و دیگر نهادههای کشاورزی عامل ورود آرسنیک به منابع آب و خاک است. با استفاده از تنوع ژنتیکی گیاهان (گیاهان مقاوم به آرسنیک)، پاکسازی محیطهای آلوده و با افزایش غلظت عناصری مانند آهن، منگنز، فسفات، گوگرد و سیلسیم در محیط رشد گیاه میتوان از قابلیت دسترسی گیاهان به آرسنیک بهویژه در برنج تا حدود زیادی کاست. استفاده از تجهیزات مدرن در امر استخراج معادن میتواند در زمینه آلودگی محیطزیست راهگشا باشد. وضعیت آلودگی آبهای سطحی و زیرسطحی به آرسنیک در 13 استان کشور نشان از جدی بودن تهدید آرسنیک برای سلامت مردم بوده و این امر تصفیه آب در این مناطق آلوده را الزامآور میکند.
|
کلیدواژه
|
آب آشامیدنی، برنج، حد مجاز، سازند ارومیه-دختر، سرطان پوست
|
آدرس
|
دانشگاه زنجان, دانشکده کشاورزی, گروه علوم خاک, ایران, دانشگاه زنجان, دانشکده کشاورزی, گروه علوم خاک, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Risk Assessment of Contamination of the Country’s Soil and Water Resources with Arsenic
|
|
|
Authors
|
Khadem Moghadam Igdelou Nader ,Golchin Ahmad
|
Abstract
|
Arsenic is a metalloid that is toxic to plants, animals, microorganisms, and humans. WHO has set the permissible limit of arsenic in drinking water at 10 μg/l and various literatures have reported this limit for the soil to be 20 mg/kg. The concentration of arsenic in water and soil at different parts of Iran (areas with concentrations higher than the permissible limit) have been reported to be 10840 μg/l and 23.11775.2 mg/kg, respectively. The major sources of arsenic contamination in Iran are gold and copper mines (especially Takab and Kerman areas) and UrmiaDokhtar volcanic formation, which contain various heavy and toxic metals. The most mines of Iran are located on this formation and the use of old mining techniques and equipment has increased the severity of the contamination. In addition, the use of pesticides, insecticides, and other agricultural inputs has led the entry of arsenic into these resources. Using the genetic diversity of plants (plants resistant to arsenic), remediation of arsenic contaminated environments and increasing the concentrations of plant nutrients such as iron, manganese, phosphate, sulfur, and silicon in the soil or growth medium, can greatly reduce the concentration of arsenic in plant tissues, especially in rice. The use of modern equipment in mining can be useful to reduce environmental pollution. Contamination of surface and subsurface water to arsenic in 13 provinces of the country indicates the serious threat of arsenic to people’s health and this makes decontamination of water in these areas compulsory.
|
Keywords
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|