مراقبت معنوی در ایران: شکاف بین دانش و عملکرد

زمینه و هدف: معنویت به عنوان اساس هستی انسانی‌ و تاثیر آن در التیام و شفابخشی در سال‌های اخیر مورد توجه فزاینده‌ای قرار گرفته است. آموزش معنویت و مراقبت معنوی یکی از مولفه‌های اساسی در ارائه خدمات پرستاری باکیفیت است که توسط سازمان جهانی بهداشت و مجمع بین‌المللی پرستاران مورد تاکید قرار گرفته است. تربیت پرستاران آگاه و توانمند برای پاسخگویی به نیازهای معنوی بیماران، گامی ضروری در بهبود کیفیت مراقبت‌های پرستاری محسوب می‌شود. هدف ‌از این پژوهش افزایش آگاهی و توانمندی پرستاران در زمینه مراقبت معنوی به منظور ارتقای مراقبت‌های پرستاری و پاسخگویی به نیازهای معنوی بیماران در چهارچوب مراقبت‌های ارائه‌شده می‌باشد. روش: این مطالعه مروری با جستجو از سال 2000 تا 2024 میلادی با واژگان کلیدی انگلیسی spiritual care، nursing care و iran و فارسی در بانک‌های اطلاعاتی magiran، sid، iran medex و پایگاه‌های بین‌المللی scopus و pubmed انجام گرفت و از بین 2000 مقاله حاصل از جستجوی اولیه در نهایت 73 مقاله با توجه به معیارهای ورود که شامل زبان مقاله تنها به دو زبان فارسی و یا انگلیسی باشد، پژوهش‌ها مرتبط با هدف مطالعه باشد و امکان دسترسی به متن کامل مقاله آن‌ها مهیا باشد، جهت تجزیه و تحلیل انتخاب شدند. ملاحظات اخلاقی: در انجام پژوهش و نگارش مقاله، به اصول اخلاقی، اصالت متون و امانتداری توجه شده ‌است. یافته‌ها: نتایج به دست‌آمده با توجه به نوع مطالعات انجام‌شده، در چهار حوزه اصلی طبقه‌بندی شدند: 1 اثرات مراقبت معنوی؛ 2 سیاستگذاری در این زمینه؛ 3 مفاهیم مرتبط با مراقبت معنوی؛ 4 نگرش‌ها نسبت به این نوع مراقبت. این نتایج نشان‌دهنده اهمیت و جایگاه ویژه مراقبت معنوی به عنوان یک رویکرد تاثیرگذار است. بر این اساس، ضرورت انجام تحقیقات گسترده‌تر و تدوین چهارچوب‌های جامع، استاندارد و مشخص در این حوزه به‌ وضوح احساس می‌شود. نتیجه‌گیری: مراقبت معنوی بخشی ضروری از خدمات درمانی است که نیازمند همکاری بین‌رشته‌ای و گروهی میان تمامی کارکنان مراقبتی بیمارستان می‌باشد. با این حال، شکاف‌های موجود در اطلاع‌رسانی، آموزش جامع کارکنان، دسترسی به خدمات معنوی و تبیین نقش‌های دقیق گروه‌های درمانی، مانع از اجرای موثر این نوع مراقبت‌ها شده است. همچنین تحقیقات عمیق‌تر و مستندنگاری تجربه‌های بیماران می‌تواند به طراحی برنامه‌های جامع و کارآمد کمک کند.

spiritual care in iran: the gap between knowledge and practice

background and aim: spirituality, as the foundation of human existence and its impact on healing and recovery, has garnered increasing attention in recent years. education in spirituality and spiritual care is considered a fundamental component of delivering high-quality nursing services, as emphasized by the world health organization and the international council of nurses. training knowledgeable and competent nurses to address patients’ spiritual needs is a crucial step toward improving the quality of nursing care. this study aims to enhance nurses’ awareness and competencies in the field of spiritual care in order to promote the quality of nursing services and meet the spiritual needs of patients within the framework of care delivery.methods: this review study was conducted by searching persian and international databases including iranmedex, sid, magiran, pubmed and scopus, using persian keywords as well as english keywords nursing care, spiritual care and iran. the search covered publications from 2000 to 2024. from an initial pool of 2,000 articles, 73 articles were selected for analysis based on inclusion criteria: the articles had to be written in persian or english, be relevant to the study objective and have full-text availability.ethical considerations: throughout the research and the writing of this article, ethical principles, textual integrity and academic honesty were duly observed.results: the results, categorized based on the types of studies reviewed, were organized into four main domains: 1- the effects of spiritual care; 2- policymaking in this area; 3- concepts associated with spiritual care; 4- attitudes toward such care. these findings underscore the significance and distinct position of spiritual care as an influential approach. accordingly, there is a clear and pressing need for more extensive research and the development of comprehensive, standardized and clearly defined frameworks in this field.conclusion: spiritual care is an indispensable part of healthcare services that necessitates interdisciplinary and collaborative engagement among all healthcare personnel in hospitals. however, gaps in information dissemination, comprehensive staff training, access to spiritual care services and the precise definition of therapeutic roles have hindered the effective implementation of such care. additionally, more in-depth research and the documentation of patients’ experiences can assist in the design of comprehensive and efficient programs.