>
Fa   |   Ar   |   En
   عملکرد بیوراکتور تلفیقی ستون حباب مایع بیوفیلتر در حذف دی‌کلرومتان از جریان‌های گازی آلوده  
   
نویسنده ابطحی مهرنوش ,ندافی کاظم ,مصداقی‌نیا علیرضا ,یغمائیان کامیار ,نبی‌زاده رامین ,جعفرزاده نعمت‌الله ,راستکاری نوشین ,سعیدی رضا ,نظم آرا شاهرخ
منبع سلامت و محيط زيست - 1393 - دوره : 7 - شماره : 4 - صفحه:455 -468
چکیده    زمینه و هدف: دی کلرومتان یکی از آلایند ه های خطرناک محیط زیست بویژه هوای آزاد بوده و در تماس های حاد و مزمن، سلامت انسان را تهدید می کند. در این مطالعه کارایی بیوراکتور تلفیقی ستون حباب مایع بیوفیلتر (hbcb) در حذف دی کلرومتان از جریان گازی آلوده در مقیاس پایلوت و شرایط پایدار بررسی شد. روش بررسی: آزمایشات در چهار مرحله با غلظت تقریبا ثابت دی کلرومتان (حدود ppm 240) و زمان ماند بستر خالی متغیر به میزان s 50، 100، 150 و 200 به انجام رسید و علاوه بر تعیین راندمان و نرخ حذف دی کلرومتان، خصوصیات مایع مخلوط بیوراکتور ستون حباب مایع مطالعه شد و سینتیک بیوفیلتراسیون تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: میانگین راندمان بیوراکتور تلفیقی در حذف دی کلرومتان در زمان ماند بستر خالی به میزان 200 و s 150 به ترتیب 79 و 71 درصد بود، اما با کاهش بیشتر زمان ماند بستر خالی راندمان حذف دی کلرومتان به میزان قابل توجهی تنزل یافت، بطوری که در زمان ماند بستر خالی به میزان s 50، راندمان حذف دی کلرومتان به حدود 32 درصد رسید. کاهش زمان ماند بستر خالی از s 200 به s 50 با افزایش نرخ بارگذاری منجر به افزایش نرخ حذف دی کلرومتان از g/m3.h12/1 به g/m3.h 19/6 شد. نتایج تجزیه و تحلیل سینتیک نشان داد که داد ه های سینتیک بیوفیلتراسیون بیشترین تطابق را با معادله سرعت درجه یک داشت (0/99>r2 و 2/2> epsilon;%) و ثابت سرعت حذف دی کلرومتان به میزان 0/0114 s 1 بدست آمد. بررسی خصوصیات مایع مخلوط نشان داد که تنظیم ph و هدایت الکتریکی با تناوب روزانه کافی بوده و محدودیتی در عملکرد بیوراکتور ایجاد نمی کند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که بیوراکتور hbcb کارایی و سرعت نسبتا بالایی در حذف دی کلرومتان از جریان گازی آلوده داشته و نسبت به شرایط متغیر بهره برداری انعطاف پذیر است.
کلیدواژه دی کلرومتان ,جریان گازی آلوده ,بیوراکتور تلفیقی ,زمان ماند بستر خالی ,سینتیک
آدرس دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده بهداشت, ایران. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی, دانشکده بهداشت, ایران, دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی, دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست, ایران, دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز, دانشکده بهداشت, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, پژوهشکده محیط زیست، مرکز تحقیقات آلودگی هوا, ایران, دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی, دانشکده سلامت، ایمنی و محیط زیست, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده بهداشت, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved