بررسی رویکرد حقوق کیفری ایران در قبال جرائم بهداشتی و دارویی

زمینه و هدف: جرائم بهداشتی و دارویی است با سلامت شهروندان ارتباط دارد و به همین دلیل بررسی رویکرد قانونگذار در این خصوص از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف مقاله حاضر، بررسی رویکرد حقوق کیفری ایران در قبال جرائم بهداشتی و دارویی است.روش: مقاله مورد اشاره توصیفی تحلیلی بوده و از روش کتابخانه‌ای استفاده ‌شده است.ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافته‌ها: رویکرد حقوق کیفری ایران در قبال جرائم بهداشتی و دارویی عمدتاً مبتنی بر سیاست کیفری سرگوب‌گرایانه است. در واقع، سیاست تشدید و مجازات محور بدون توجه به برنامه‌های اصلاحی و پیشگیرانه، شاخصه بارز این سیاست در زمینه جرائم بهداشتی و دارویی محسوب می‌گردد.نتیجه‌گیری: استفاده از جایگزین‌های مجازات حبس در بخشی از جرائم بهداشتی و دارویی خصوصاً در مورد افرادی که برای اولین‌بار مرتکب جرم می‌شوند و یا در مورد پزشکان و حرفه‌های وابسته، زائل‌کردن وصف کیفری از این جرائم و افزایش صلاحیت سازمان نظام پزشکی و اتحادیه‌های صنفی و نظارت شایسته بر آن‌ها و کاهش حجم رفتارهایی که جرم تلقی شده (جرم‌زدایی)، با در نظرگرفتن شدت تاثیر رفتارهای ارتکابی از مهم‌ترین روش‌هایی است که جایگاه آن در جرائم بهداشتی و دارویی با خلا مواجه است. لازم است تلاش شود ضمانت اجرای کیفری باید به عنوان آخرین حربه ایجاد امنیت محسوب شود.

examining iran's criminal law approach to health and pharmaceutical crimes

background and aim: health and pharmaceutical crimes are related to the health of citizens, and for this reason, it is of great importance to examine the legislator's approach in this regard. the purpose of this article is to examine the approach of iranian criminal law towards health and pharmaceutical crimes.method: the mentioned article is descriptive and analytical and the library method is used.ethical considerations: in all stages of writing the present research, the originality of the texts, honesty and trustworthiness have been respected.results: the criminal lawmaker's attitude towards health and pharmaceutical crimes is a pessimistic and criminal attitude, and punishment-oriented and repression by emphasizing the deterrent role of punishments shows the main policy of the lawmaker in this field. in fact, the policy of aggravation and punishment, regardless of corrective and preventive programs, is a clear indicator of this policy in the field of health and pharmaceutical crimes.conclusion: the use of alternatives to imprisonment in a part of health and pharmaceutical crimes, especially in the case of people who commit crimes for the first time, or in the case of doctors and related professions. abolishing the laws related to government punishments, removing the criminal description of these crimes and increasing the competence of the medical system organization and trade unions and their proper supervision and reducing the amount of behaviors that are considered crimes (decriminalization), taking into account the severity of the impact of the committed behaviors. the guarantee of criminal execution should be considered as the last resort to create security.