قواعد حاکم بر تصفیه و انحلال شرکت‌های فعال در حوزه پزشکی و دارویی از منظر نظام حقوقی ایران و انگلستان

زمینه و هدف: حوزه پزشکی و دارویی به دلیل آنکه چرخش مالی زیادی را به خود دارد، عموماً شرکت‌های زیادی را به سمت و سوی فعالیت در خود وامی‌دارد. با این حال، تمامی شرکت‌های فعال در این حوزه، به عنوان شرکت‌های سودده تلقی نمی‌شوند و پس از مدتی به علل مختلف منحل شده و این امر موجب می‌گردد که موضوع قواعد حاکم بر تصفیه و انحلال شرکت‌های فعال در حوزه پزشکی و دارویی مطرح گردد. بدیهی است که نکته‌ای که در این بین مطرح می‌شود، این است که نظام حقوقی انگلستان به عنوان یک نظام حقوقی مطرح است که قواعد خاص در حوزه تصفیه و انحلال برخی شرکت‌های تجاری، از جمله در حوزه پزشکی و دارویی دارد. در این زمینه، نقش اراده در تصفیه شرکت‌های پزشکی و دارویی، از مباحث مهمی است که موجب شده است که دو نوع تصفیه عادی و ویژه وجود داشته باشد. نکته مهمی که در این زمینه باید توجه شود، این می‌باشد که زمانی که تعداد بستانکاران شرکت متعدد باشد، قانونگذار به جهت رعایت اصل تساوی میان این بستانکاران، اراده بدهکار را تضعیف نموده است، تصفیه در نظام‌های حقوقی اهمیت زیادی دارد.روش: روش به کارگرفته‌شده در این تحقیق، توصیفی تحلیلی است. در این راستا، از منابع معتبر کتابخانه‌ای برای گردآوری مطالب استفاده می‌شود.ملاحظات اخلاقی: در این روش، اصول اخلاقی و امانتداری علمی رعایت شده است.یافته‌ها: شیوه تصفیه آن در تحقق حقوق بستانکاران و شرکت‌های پزشکی و دارویی اهمیت دارد. شیوه وصول مطالبات هنگامی که طلبکاران متعددی در میان باشند و دارایی بدهکار تکافوی دیونش را نکند، منجر به اشکالاتی می‌شود. در چنین شرایطی هر طلبکار تلاش‌ خواهد نمود که زودتر از بقیه طلبش را وصول کند. این رقابت میان طلبکاران می‌تواند منتهی به تجزیه دارایی‌های شرکت و نقصان در ارزش آن برای همه طلبکاران شود.نتیجه‌گیری: با‌ توجه به به حوزه گستره پزشکی و دارویی نفع‌ جمعی طلبکاران اقتضا می‌نماید که تملک دارایی بدهکار به شکلی منظم، از مجرای ‌نظام ورشکستگی انجام شود. اصولاً اشخاص قادرند که نظام ورشکستگی را خودشان ساماندهی کنند، یعنی یک‌ بدهکار‌ می‌تواند‌ ضمن قرارداد قرض مقرر نماید‌ که‌ عدم‌ پرداخت بدهی چه عواقبی داشته باشد. با این وجود چه‌بسا تنظیم چنین قراردادی با توجه به اینکه ممکن است روز به ‌روز‌ بر‌ دارایی‌ و غرمای بدهکار افزوده شود، دشوار باشد. علاوه بر‌ این‌، شواهد تجربی، از جمله این واقعیت که شرکت‌ها به ‌ندرت چنین قراردادهایی تنظیم می‌کنند و هم اینکه تقریباً همه کشورهای دارای‌ حداقل‌ نظام ورشکستگی ساده قانونی هستند، حاکی از آن است که نمی‌توان عملاً‌ بر‌ راه‌ حل «خصوصی» اتکا نمود؛ به عبارت دیگر برای دولت‌ها تردیدی در لزوم تدارک‌دیدن‌ یک‌ نظام ورشکستگی «کاربردی»، یعنی نظامی که طرفین بتوانند در صورتی که خودشان ترتیبات‌ خاصی‌ مقرر‌ نکرده باشند، از آن استفاده کنند، وجود ندارد.

the governing rules of dissolution and liquidation of medical and pharmaceutical companies under the legal systems of iran and england

background and aim: his medical and pharmaceutical sector, due to its high financial turnover, often attracts numerous companies to engage in its operations. however, not all companies active in this field are profitable. many are dissolved over time for various reasons, raising the question of the governing rules on the dissolution and liquidation of medical and pharmaceutical companies. it is evident that england, as a prominent legal system, provides specific rules for the liquidation and dissolution of certain commercial companies, including those in the medical and pharmaceutical sector. one of the central issues in this context is the role of will (intent) in the liquidation of such companies, which has led to the classification of liquidation into two types: voluntary (ordinary) and compulsory (special). a critical point in this regard is that when a company has multiple creditors, the legislator - in order to uphold the principle of equality among creditors - restricts the debtor's autonomy. therefore, liquidation holds significant importance in legal systems.method: the method adopted in this research is descriptive-analytical. accordingly, credible library-based sources have been used to gather relevant information.ethical considerations: in this research, ethical principles and academic integrity have been strictly observed.results: the method of liquidation is crucial in safeguarding the rights of creditors and medical/pharmaceutical companies. when there are numerous creditors and the debtor's assets are insufficient to cover the debts, problems arise in the process of debt collection. in such situations, each creditor may attempt to recover their claims before others, which may lead to the fragmentation of the company's assets and a decrease in their collective value.conclusion: iven the extensive scope of the medical and pharmaceutical sector, the collective interest of creditors demands that asset recovery be carried out in an orderly manner through an established bankruptcy framework. in principle, individuals can structure their own bankruptcy systems contractually; for example, a debtor may stipulate the consequences of non-payment in a loan agreement. however, drafting such contracts is often impractical due to potential changes in the debtor's financial status and the number of creditors. moreover, empirical evidence - such as the rarity of such contracts in practice and the existence of at least minimal statutory bankruptcy systems in nearly all countries - demonstrates that private solutions are not a viable alternative. therefore, there is no doubt among governments about the necessity of providing a functional bankruptcy system, one that parties can resort to when they have not made special arrangements on their own.