زمینه‌های رفع‌ تعارض قوانین پزشکی و دارویی از طریق‌ دستیابی‌ به‌ قواعد متحدالشکل‌ حقوقی‌

زمینه و هدف: وجود تعارض در قوانین پزشکی و دارویی کشورهای متبوع اشخاص خصوصی ، یکی‌ از مهم‌‌ترین‌ چالش‌‌ها در اجرای مقررات داخلی‌ کشورها است‌، به‌ ویژه در هنگامی‌ که‌ هیچ‌ عامل‌ مرجحی‌ برای ترجیح‌ یک‌ نظام حقوقی‌ بر نظام حقوقی‌ دیگر وجود ندارد. از این‌ رو بررسی‌ زمینه‌‌های رفع‌ این‌ تعارض به‌ عنوان مساله‌ای ضروری در مطالعات حقوقی‌ به‌ شمار می‌رود. روش: پژوهش حاضر از حیث ماهیت و روش، توصیفی تحلیلی است. در این تحقیق، ابتدا با بهره‌گیری از روش توصیفی، مفاهیم، مبانی نظری و چهارچوب‌های حقوقی مرتبط با تعارض قوانین در حوزه پزشکی و دارویی تبیین شده و سپس با رویکرد تحلیلی، امکان‌سنجی دستیابی به قواعد متحدالشکل حقوقی به ‌منظور رفع یا کاهش این تعارض‌ها مورد بررسی قرار گرفته است.ملاحظات اخلاقی: در انجام این تحقیق، اصول و روش‌های اخلاق علمی به‌ طور کامل رعایت شده است. بدین‌منظور از هرگونه سرقت علمی پرهیز شده و کلیه مطالب، نظریات و داده‌های اقتباس‌شده از آثار دیگران با ذکر دقیق منبع مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین اصل امانتداری علمی در نقل ‌قول‌ها، بازنمایی صحیح دیدگاه‌ها و اجتناب از تحریف یا جهت‌دهی نادرست به داده‌ها رعایت شده است.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که گسترش تعاملات فرامرزی در حوزه پزشکی و دارویی، از جمله تولید، توزیع و مصرف داروها، انجام پژوهش‌های پزشکی مشترک و گردش بیماران، موجب افزایش موارد تعارض قوانین میان نظام‌های حقوقی مختلف شده است. اختلاف در استانداردهای تولید دارو، مقررات صدور مجوز، مسئولیت مدنی و کیفری پزشکان و شرکت‌های دارویی و نیز تفاوت در نظام‌های نظارتی، از مهم‌ترین عوامل بروز این تعارض‌ها به شمار می‌رود.نتیجه‌گیری: نتیجه نهایی پژوهش نشان می‌دهد که حرکت به‌ سوی تدوین قواعد متحدالشکل، مستلزم همکاری دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای تخصصی حوزه سلامت است. همچنین پیشنهاد می‌شود نظام‌های حقوقی داخلی با رویکردی انعطاف‌پذیر، زمینه پذیرش و اجرای این قواعد را فراهم آورند تا ضمن ارتقای ایمنی و کیفیت خدمات پزشکی و دارویی، از حقوق بیماران و ذی‌نفعان به‌ طور موثرتری حمایت شود.

areas for resolving conflicts between medical and pharmaceutical laws through achieving uniform legal rules

background and aim: the existence of conflicts in the medical and pharmaceutical laws of the countries of private individuals is one of the most important challenges in the implementation of domestic regulations of countries, especially when there is no predominant factor for preferring one legal system over another. therefore, examining the grounds for resolving this conflict is considered an essential issue in legal studies. in the present study, various aspects of this issue have been examined using the analytical-descriptive method, and finally the conclusion has been reached that by resorting to methods for resolving conflicts in medical and pharmaceutical laws and unifying them, including by concluding bilateral and multilateral treaties and also by using the model regulations of international organizations, conflicts in medical and pharmaceutical laws can be prevented to a large extent. it is also important to note that these model medical and pharmaceutical treaties and laws must adhere to legal principles and avoid unilateralist trends that may violate the rights of certain countries, as discussed in detail in this article.method: the present study is descriptive-analytical in nature and method. in this study, first, using the descriptive method, the concepts, theoretical foundations, and legal frameworks related to the conflict of laws in the field of medicine and pharmaceuticals are explained, and then, using an analytical approach, the feasibility of achieving uniform legal rules in order to eliminate or reduce these conflicts is examined.ethical considerations: in conducting this research, the principles and methods of scientific ethics have been fully observed. to this end, any kind of plagiarism has been avoided and all materials, ideas, and data adapted from the works of others have been used with precise reference to the source. also, the principle of scientific integrity in citations, correct representation of views, and avoidance of distortion or misdirection of data have been observed.results: the findings of the study show that the expansion of cross-border interactions in the field of medicine and pharmaceuticals, including the production, distribution and consumption of drugs, joint medical research and patient circulation, has led to an increase in cases of conflict of laws between different legal systems. differences in drug production standards, licensing regulations, civil and criminal liability of doctors and pharmaceutical companies, as well as differences in regulatory systems, are among the most important factors in the emergence of these conflicts.conclusion: the final result of the research shows that moving towards the development of uniform rules requires the cooperation of governments, international organizations, and specialized health institutions. it is also suggested that domestic legal systems, with a flexible approach, provide the basis for the acceptance and implementation of these rules in order to promote the safety and quality of medical and pharmaceutical services, while protecting the rights of patients and stakeholders more effectively.