عقیم‌سازی اجباری اشخاص به ‌مثابه جنایت علیه بشریت و لزوم جرم‌انگاری آن در ایران

زمینه و هدف: برخی از کشورها، سازمان‌ها و تراست‌های بزرگ ملی یا فراملی در پی حفظ منافع ملی یا مادی خود، با اتخاذ سیاست کاهش جمعیتی در داخل یا دیگر کشورهای هدف، اقدام به اجرای طرح عقیم‌سازی جمعیت یک منطقه بدون اعلام تبعات آن و اخذ رضایت واقعی از آن‌ها می‌نمایند. با توجه به روش‌های متنوع ارتکاب آن از سوی مرتکبان و گستردگی آثار این جنایت که به‌ اندازه نسل بشریت هست و با هدف حمایت از اشخاص، می‌بایستی با جرم‌انگاری در قوانین داخلی در کنار اسناد بین‌المللی، ضمن اجرای عدالت کیفری به یک سیاست جنایی موثری در پیشگیری از این‌گونه جنایت‌ها دسترسی پیدا کرد.روش: در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی، به بررسی شرایط ارتکاب و عناصر تشکیل‌دهنده جنایت عقیم‌سازی اجباری اشخاص و بیان وجه تمایز آن از سایر جنایت‌های مشابه و تشریح الزامات جرم‌انگاری این جنایت در سیستم قانونگذاری ایران پرداخته می‌شود.ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافته‌ها: در سطح ملی به جهت عدم الحاق جمهوری اسلامی ایران به اساسنامه رم و خلا تقنینی در قبال سیاست‌ها و برنامه‌های ناظر بر عقیم‌سازی، بایسته است مقنن با جرم‌انگاری این جنایت به مثابه جنایت علیه بشریت، با ارائه تعریف دقیق و بیان کامل مصادیق آن، از موجودیت نسل آینده بشریت حمایت نماید.نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که در سطح بین‌المللی، از سال 1998 اساسنامه دادگاه کیفری بین‌المللی عقیم‌سازی را به عنوان یکی از مصادیق جنایت‌های علیه بشریت به رسمیت شناخته است، هرچند قبل از آن نیز در سایر اسناد بین‌المللی از جمله کنوانسیون ژنو و کنوانسیون منع و مجازات جنایت نسل‌زدایی، تحت عنوان «خشونت جنسی» به آن پرداخته می‌شد.

compulsory frustration of individuals as crime against humanity & the necessity of its criminalization in iran

background and aim: some countries, large national or transnational organizations and trusts, in order to protect their national or material interests, by adopting a population reduction policy within or other target countries, implement a population sterilization plan in a region without announcing the consequences and obtaining real satisfaction from them. given the diverse ways in which perpetrators commit and the extent of the effects of this crime, which is the size of the human race and aimed at protecting individuals, it is necessary to criminalize domestic law alongside international instruments, while implementing criminal justice to an effective criminal policy to prevent such crimes gained access.method: in this article, with a descriptive and analytical method, the conditions of committing and the elements constituting the crime of forced sterilization of individuals and its distinction from other similar crimes and the criminalization requirements of this crime in the iranian legislative system are discussed.ethical considerations: in order to organize this research, while observing the authenticity of the texts, honesty and fidelity have been observed.results: at the national level, in order for the islamic republic of iran not to accede to the rome statute and the legislative vacuum regarding sterilization policies and programs, the legislature should criminalize this crime as a crime against humanity, by providing a precise definition and full expression of its examples of existence. support the next generation of humanity.conclusion: it can be concluded that at the international level, since 1998, the statute of the international criminal court has recognized sterilization as one of the examples of crimes against humanity. prior to that, however, it was referred to as sexual violence in other international instruments, including the geneva convention and the convention on the prohibition and punishment of the crime of genocide.