جایگاه رنگ در ارتباطات غیر کلامی

هدف: رنگ ها که از اصلی ترین محرک های بصری هستند، نه تنها باعث شناخت می‌شوند، بلکه ایده آل سازی نیز می‌کنند. در جایی که کلام به کار نمی آید و درک نمی‌شود، رنگ همواره توانسته است به عنوان یک زبان جهانی کرانه های فرهنگی ملت ها را بپیماید و در بسترهای اجتماعی انسانها را به هم وصل کند. هدف مقاله حاضر این است که ویژگی های رنگ‌ها را هم در ایجاد شناخت و هم از نظر توان برقراری ارتباط غیر کلامی بین انسانها از هرجای جهان بررسی کرده و بازگو نماید. روش: برای انجام این بررسی بر پایه دانش گرافیک، از روش کتابخانه ای و مرور متون موجود و مراجعه به آثار هنرمندان و صاحبنظران استفاده شده است. ابتدا مولفه های موجود در انواع سیستم های ارتباط کلامی و غیر کلامی شناسایی و شرح داده شده و پس از آن به اهمیت رنگ در جایگاه یک پیام رسان با هدف به کارگیری رنگ به شکلی که دارای ترکیب صحیح، مرتبط با زمان و مکان و ماندگار در حافظه باشد پرداخته شده است.نتیجه: شناخت محدودیت‌ها و عوامل انتخاب رنگ، در فرآیند ارتباطات نیازمند قراردادهایی شناخته شده بین فرستنده و گیرنده پیام است تا باعث ادراک پیام رنگ گردد. بنابراین، طراح باید با شناخت کافی از گیرنده و بررسی روان شناسانه و جامعه شناسانه وی و نوع عوامل موثر بر او، به انتخاب رنگ بپردازد. در عرصه تبلیغات نیز با توجه به اینکه پیام های رنگی بسیار پنهانی هستند و مخاطبان به طور کامل از معانی روانی و ضمنی آنها آگاهی ندارند، اطلاعات دریافت شده طراحان را قادر می‌سازد تا با استفاده از رنگ ها در مقیاس وسیع و متنوع جهت پاسخگویی به نیازهای کاربران، استفاده از محصولی را گسترش داده، یا مورد توجه عموم سازند و بتوانند تبلیغی موفق ارایه دهند.