بررسی اثر تصمیم‌گیری جمعی در افزایش عدالت اجتماعی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری

هدف این مقاله شناسایی شاخص‌های عقلانیت مشترک (به‌عنوان مبنایی برای تصمیم‌گیری مشترک)، تصمیم‌گیری جمعی و عدالت اجتماعی و سنجش نوع و میزان رابطه بین آن‌هاست. برای دستیابی به اهداف ابتدا یک مدل مفهومی با استفاده از پیشینه تحقیق و مصاحبه با خبرگان طراحی‌شده است. سپس روابط بین سنجه‌ها و سازه‌های این مدل به‌وسیله توزیع پرسش‌نامه در جامعه هدف بررسی شد. جامعه هدف مدیران سازمان‌های دولتی (در سطوح مدیریتی مختلف) هستند که از موضوع تصمیم‌گیری جمعی آگاهی داشتند و یا تجربه استفاده از آن را داشتند. در مدل مفهومی عقلانیت مشترک شامل چهار شاخص (تفکرات مشترک، اهداف مشترک، منافع مشترک و علایق مشترک)، تصمیم‌گیری جمعی شامل چهار شاخص (رای‌گیری، اشتراک اطلاعات، مشورت و تیم‌سازی) و عدالت اجتماعی شامل چهار شاخص (کاهش تبعیض، کاهش فساد، توزیع قدرت و کاهش تعارض منافع) است. برای دستیابی به اهداف تحقیق از روش معادلات ساختاری و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار smart pls 2.0 استفاده شده است. برای بررسی برازش مدل کلی، از معیار نیکویی برازش (gof) استفاده شده است که 0.516 به دست می‌آید و این معیار نشان می‌دهد برازش کلی مدل پژوهش مناسب است. نتایج نشان می‌دهد عقلانیت مشترک از طریق متغیر میانجی تصمیم‌گیری جمعی بر عدالت اجتماعی تاثیر می‌گذارد. یعنی اگر مدیران بخواهند از عقلانیت مشترک ایجاد شده برای افزایش عدالت استفاده کنند، نباید تصمیم‌گیری جمعی را نادیده بگیرند. این مقاله می‌تواند به حکمرانان و مدیران انگیزه دهد که بدون صرف هزینه‌های زیاد، برای افزایش عدالت اجتماعی از روش تصمیم‌گیری جمعی در امور مختلف استفاده کنند.

investigating the effect of collective decision-making on enhancing social justice using structural equation modeling

this article aims to identify the indicators of common rationality (as a basis for joint decision-making), collective decision-making, and social justice and measure the type and extent of the relationship between them. a conceptual model is designed to achieve the aims using the research background and interviews with experts. then, the relationships between the measures and constructs of this model were investigated by distributing the questionnaire to the target population. the target community is the managers of government organizations (at different management levels) who are aware of collective decision-making or have experience using it. in the conceptual model, common rationality includes four indicators (common thoughts, common goals, common benefits, and common interests); collective decision-making consists of four indicators (voting, information sharing, meeting, and consultation); and social justice includes four indicators (reducing discrimination, reducing corruption, power distribution, and reducing conflict of interest). the structural equation method is used to achieve the research objectives, and smart pls 2.0 software is used to analyze the data. to evaluate the overall model fit, the goodness of fit (gof) is used, which is obtained as 0.516, and this criterion indicates that the overall model fit of the research model is appropriate. the results indicate that common rationality affects social justice through the mediating variable of collective decision-making. managers should not ignore collective decision-making if they want to use the common rationality created to increase justice. this study can motivate rulers and managers to use the collective decision-making method in various matters to increase social justice without spending a lot of money.