>
Fa   |   Ar   |   En
   ارزیابی کارایی پرتوتابی مایکروویو و افزودنی‌های جاذب سموم بر دیازینون باقی‌مانده در تفاله انگور ‏سفید و تاثیر آن بر برخی فراسنجه‏های شکمبه‏ای در شرایط برون‌تنی  
   
نویسنده پورمحمود بهزاد ,خلیل وندی بهروزیار حامد ,پیرمحمدی رسول
منبع علوم دامي ايران - 1400 - دوره : 52 - شماره : 1 - صفحه:37 -49
چکیده    هدف این پژوهش بررسی اثر پرتو تابی مایکروویو و جاذب‏های مختلف سموم بر میزان دیازینون باقی‏‏مانده در تفاله انگور سفید و تاثیرگذاری این فرآوری‏ها بر برخی فراسنجه‏های شکمبه و تولید گاز در شرایط برون‌تنی بود. تیمارهای آزمایشی شامل 1 تفاله انگور سفید بدون فرآوری یا گروه شاهد، 2 تفاله انگور فرآوری شده با پرتو تابی مایکروویو، 3‏ تفاله انگور فرآوری شده با جاذب سموم مایکوفیکس پلاس (mycofixplus)، 4 تفاله انگور فرآوری شده با جاذب سموم بیوتوکس (biotox) و 5 تفاله انگور فرآوری‌شده با اسیدیفایر بیواسید (bioacid) بود. نتایج این آزمایش نشان‌دهنده افزایش معنی‏دار (0.05>p) مقدار ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده خنثی و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی در تیمار حاوی فرآوری با پرتو تابی مایکروویو بود. فرآوری‏های مختلف سبب کاهش (0.05>p) مقادیر سم دیازینون در تفاله انگور سفید شد، به‌طوری‌که بیشترین سم دیازینون در تیمار شاهد (mg/kg 3.86) و کمترین مقدار سم در تیمار فرآوری شده با مکمل biotox برابر با (mg/kg 0.57) مشاهده شد. مقادیر گاز تولیدی در ساعات مختلف انکوباسیون، غلظت کل اسیدهای چرب فرار و پروپیونات شکمبه، قابلیت هضم ماده خشک و میزان متان تولیدی درنتیجه فرآوری‏های مختلف افزایش یافت (0.05>p). فرآوری‏های مختلف میزان استات را کاهش و درعین‌حال تاثیر معنی‏داری (0.05>p) بر جمعیت تک‌یاخته‌ای شکمبه‏ نداشت. افزودن جاذب‏های مختلف سبب افزایش (0.05>p) میزان بوتیرات و ایزوبوتیرات شد. به‌طورکلی، پرتو تابی مایکروویو و جاذب‏های مختلف مقادیر سم دیازینون در تفاله انگور سفید را کاهش داد و سبب بهبود برخی فراسنجه‏های شکمبه در شرایط برون‌تنی شد.
کلیدواژه پرتوتابی مایکروویو، تفاله انگور، تولید گاز، جاذب سموم، دیازینون‏
آدرس دانشگاه ارومیه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم دامی, ایران, دانشگاه ارومیه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم دامی, ایران, دانشگاه ارومیه, دانشکده کشاورزی, گروه علوم دامی, ایران
پست الکترونیکی r.pirmohammadi@urmia.ac.ir
 
   Evaluation of microwave irradiation and toxin adsorbents on Diazinon residues in ‎white grape pomace and its effect on some ruminal parameters in vitro condition  
   
Authors PourMahmoud Behzad ,Khalilvandi-Behroozyar Hamed ,Pirmohammadi Rasoul
Abstract    The aim of this research was to determine effects of microwave irradiation and different toxin adsorbents on the amount of Diazinon residues in white grape pomace and effectiveness of these processes on some rumen parameters and gas production in vitro condition. This study, were investigated in a completely randomized design with 5 treatments and 5 replications. Experimental treatments included: 1 White grape pomace without processed or control group 2 Grape pomace processed with microwave irradiation 3 Grape pomace processed with MycofixPlus toxin adsorbent 4 Grape pomace processed with BioTox toxin adsorbent 5 Grape pomace processed with BioAcid toxin adsorbent. The results of this study showed a significant increase in the amount of dry matter, neutral detergent fiber and acid detergent fiber in the microwave treatment (P˂0.05). Different processes reduced the amount of Diazinon in the white grape pomace (P˂0.05), so the highest amount of Diazinon in control treatment (3.86 mg/kg) and the lowest amount of toxin was observed in treatment group treated with BioTox supplement (0.57 mg/kg). Different processes increased in vitro gas production, total VFA, propionic acid concentration, dry matter digestibility and Methane (P˂0.05). Different processes reduced acetate concentration and did not have a significant effect on the Rumen protozoa population (P>0.05). Adding different adsorbents increased butyrate and isobutyrate concentration (p<0.05). As a conclusion, microwave irradiation and different toxin adsorbents reduced the amount of Diazinon in the white grape pomace and improved some ruminal parameters in vitro condition.
Keywords
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved