آنتن پلاسما در ماموریت های فضایی

در این مقاله، ویژگی های استفاده از فناوری پلاسما در آنتن سیستم های ارتباطی حوزه فضایی مورد بررسی و پژوهش قرار می گیرد. در راستای بررسی قابلیت جایگزینی آنتن های فلزی با عناصر پلاسمایی معادل در سیستم های فضایی و ایستگاه زمینی، مشخصات ساختاری و عملکردی آنتن پلاسمای نمونه ارائه می شود. با توجه به نتایج حاصل از تحلیل های نرم افزاری و اندازه گیری های انجام شده بر روی آنتن تحت تست درخصوص قابلیت تغییر فرکانس کاری در یک آنتن پلاسمایی، امکان استفاده مشترک و غیرهمزمان از یک آنتن در چند سیستم ارتباطی فراهم است و این ویژگی سبب می شود علاوه بر کاهش تعداد آنتن ها در یک فضای محدود، تداخلات الکترومغناطیسی آن ها نیز کاهش یابند. بررسی نرم افزاری استفاده از عناصر پلاسمایی در آرایه ها، به ویژه آرایه های دایروی، از دیگر دستاوردهای این مقاله پژوهشی است. آرایه های پلاسمایی دایروی می توانند در جهت یاب های سیگنال های رادیویی، به ویژه در ایستگاه های زمینی سامانه های بازگشت پذیر، مورد استفاده قرار گیرند و قابلیت چرخش الگوی تشعشعی بسیار جهت دار و با دقت نشانه روی بالا را در فضای دایروی فراهم کنند.