استدلال برآمده از کژنمایی و استدلال برآمده از توهّم

استدلال برآمده از کژنمایی و استدلال برآمده از توهّم بی‌واسطه‌گی تجربۀ ادراک بصری را رد می‌کنند. اگرچه استدلال نخست شامل دو مقدّمۀ مناقشه‌برانگیز است (اصل پدیداری و فرض نوع مشترک)، استدلال دوم تنها شامل فرض نوع مشترک است. نشان می‌دهم که این دو استدلال، علاوه بر مقدّمات متفاوت، ناظر بر دو موضوع متفاوت هستند. استدلال برآمده از کژنمایی ناظر بر عین تجربۀ ادراکی است، در حالی که استدلال برآمده از توهّم ناظر بر چیستی تجربۀ ادراکی است. بر این اساس، دو معنا را از بی‌واسطه‌گی تجربۀ ادراک بصری پیشنهاد می‌دهم. بنا به معنای اول، تجربه‌ بی‌واسطه است، اگر آنچه تجربه دربارۀ آن است، خود جهان خارج باشد. اما بنا به معنای دوم، تجربه‌ بی‌واسطه است، اگر خود جهان خارج، نه واسطه یا بازنمودی از آن، تجربه را قوام دهد.

the argument from illusion and the argument from hallucination

the argument from illusion and the argument from hallucination refute the directness of visual perceptual experience. although the first argument includes at least two disputable premises (the phenomenal principle and the common kind assumption), the second one just includes the common kind assumption. i will illustrate that the arguments, not only have different premises, but concern different subjects. the argument from illusion concerns the object of visual perceptual experience, but the argument from hallucination concerns the nature of the experience. on the basis of this consideration, i will propose the two different senses of directness. according to the first sense, an experience is direct, if it is directed to the world itself. but according to the second sense, an experience is direct, if the world itself, notably not its representation, constitutes the experience.