سیمای فلسفه و فیلسوف در آثار ابونصر فارابی

تصویر فلسفه و فیلسوف در آثار فارابی به کاربرد این مفاهیم نزد حکمای الهی و قرآن شبیه است: حکمت میراث تعالیم پیامبران، عطیه‏ای الهی، عامل هدایت(سعادت) و به همراه حکمرانی است. تعالیم حکما رازوارانه، فلسفه واحد و با دین قابل جمع است. فیلسوف سیمای پیامبرگونه دارد و باید آراسته به فضائل نظری مانند دلدادگی به حقیقت و پژوهش در راه آن بعلاوه سجایای اخلاقی از جمله راستی، ورع، زهد از امیال مادی و مضاف بر این موارد معتقد به باورهای دینی مانند حدوث جهان به ابداع فاعل واحد، معاد و رعایت احکام ادیان آسمانی در حد جزئیات باشد. حکمت و حکیم در معنای حقیقی خود به خداوند اختصاص دارد و مَجازا برای انسان به کار می‏رود. سیر مباحث در اهم آثار فارابی از مبدا وجود(الله) آغاز می‏شود. غایت فلسفه نیز در نگاه او شناخت خداوند است. با این اوصاف می‏توان گفت فلسفه در اندیشه او نظرالهی در موجودات است.

the image of philosophy and the philosopherin the works of abu nasr farabi

the image of philosophy and the philosopher in farabi's works is similar to the use of divine wisdom and the qur'an: is the legacy of the prophets' teachings, a divine gift, a factor in guidance and along with governance. the teachings of the sages are mysterious, philosophy is unified and can be combined with religion. a philosopher has the appearance of a prophet and should be adorned with theoretical virtues such as love for the truth and research on the way to it, and moral virtues such as truthfulness, piety, asceticism from material desires, and believe in religious beliefs such as the creation of the world by the creation of a single agent, resurrection, the observance of the rules of heavenly religions. wisdom and hakim in their true meaning are reserved for god. the course of discussions in the most important works of farabi starts from the origin of existence.