اخلاق فضیلت‎گرا و وضعیت اخلاقی مصنوعات

حامیان اخلاق فضیلت‌گرا معتقدند این دیدگاه در مواجهه با برخی مسائل نسبت به رویکردهای ‌فایده‌گرا و وظیفه‌گرا مزایای قابل توجهی دارد و بر این اساس، تجویزهایی را درباره توسعه و کاربری فناوری ارائه می‌کنند. در این مقاله بر مسائل مربوط به تعامل انسان و فناوری تمرکز می‌کنیم و از میان این مسائل به مسئله وضعیت اخلاقی مصنوعاتی می‌پردازیم که برای کاربر جایگاه شبه‌دیگری داشته و با او وارد روابطی شبیه به روابط اجتماعی می‌شوند. پرسش از وضعیت اخلاقی مصنوعات در چنین مواردی، ناظر به لزوم یا عدم لزوم رعایت ملاحظات اخلاقی در تعامل با این نوع مصنوعات است. پس از شرح تحلیل و تجویز فضیلت‌گرایان درباره این موارد، دو چالش اصلی درباره رویکرد فضیلت‌گرایانه مورد بحث قرار می‌گیرند. چالش اول درباره اصالت رویکرد فضیلت‌گرایی بوده، و چالش دوم به «پارادوکس انسان‌انگاری و انسانیت‌زدایی همزمان» می‌پردازد. با شرح و بررسی این دو چالش ظرفیت فضیلت‌گرایی برای پاسخگویی به آنها ارزیابی می‌شود.

virtue ethics and the moral status of artifacts

many virtue theorists claim that in dealing with certain issues, their view has significant advantages over utilitarian and deontological views. therefore, appealing to virtue ethics’ framework, they suggest prescriptions for designing and using technologies. in this paper, we focus on moral problems concerning human-artifact interaction, and specially on those cases in which artefacts appear as quasi-other for humans and enter in quasi-social relations with them. our question is about moral status of artefacts in these situations. in other words, we want to see whether there are moral obligations at work in dealing with artefacts in theses cases or not. in this paper, after reviewing virtue philosophers’ insights about the problem, we will explain and examine two main critiques that are leveled at virtue ethical claims about technology ethics: the question from originality of virtue ethic’s views and “the paradox of simultaneous anthropomorphism and dehumanization”.