منطق هگل: تفسیر متافیزیکی یا غیرمتافیزیکی؟

منطق هگل تاکنون به شیوه‌های مختلف و متفاوتی تفسیر شده است که آن‌ها را به طور کلی می‌توان به دو نوع مواجهه‌ی متافیزیکی و غیرمتافیزیکی تقسیم کرد. در این مقاله، ما ابتدا خواهیم کوشید با تکیه بر آن‌چه خود هگل در باب منطق خویش بیان کرده است، طرح کلی هدفی را که وی در منطق خود دنبال می‌کند ترسیم کنیم، سپس با ارائه‌ی شرحی از دیدگاه‌های تفسیری دو تن از برجسته‌ترین مفسران هگل، یعنی رابرت پیپین و استفن هولگیت، که اولی مدافع تفسیر غیرمتافیزیکی و دیگری از طرف‌داران تفسیر متافیزیکی است، وجوه افتراق این دو رویکرد تفسیری را روشن سازیم. در گام نهایی نیز خواهیم کوشید که با تکیه بر تاکید مصرانه‌ی هگل بر تفکر نظام‌مند و پر رنگ‌تر ساختن حلقه‌ی ارتباطی میان پدیدارشناسی روح و منطق، نشان دهیم که کدام یک از این دو رویکرد تفسیری، به نحو بهتری می‌تواند طرح فلسفی مورد نظر هگل را تبیین کند.

hegel`s logic: metaphysical or non metaphysical interpretation?

hegel's logic has been interpreted in different ways so far, generally divided into two types: metaphysical and non metaphysical encounters. in this article, based on what hegel himself says about his logic and his intended purpose, we will first try to elucidate hegel's goal in that part of his philosophical system. then we will try to explain the interpretative standpoints of two of the most prominent hegel scholars, namely robert pippin and stephen houlgate, and elucidate the differences between these two interpretative approaches to find out what is it that separates their approaches toward hegel`s logic. finally, relying on hegel's insistence on systematic thinking, and the relation between the phenomenology of spirit and logic as the first two major parts of his system, we will try to show which interpretive approach can clarify hegel's philosophical project as a whole better.