بررسی تاثیر تجرد نفس وعلم، بر تاریخمندی فهم، از طریق تحلیل مراتب ادراک با تاکید بر نظرات علامه طباطبایی

مقاله حاضر به بررسی تعامل میان نظریه تاریخمندی فهم در هرمنوتیک فلسفی و تاثیر تجرد روح برآن می‌پردازد. هرمنوتیک فلسفی، با تاکید بر پدیدارشناسی، انسان و تمام ابعاد وجودی او، من جمله فهم را زمانی و تاریخی می‌داند. در مقابل فلاسفه اسلامی بر بعد مجرد انسان و تجرد علم تاکید دارند، و ادراک انسانی را فعلی از قوای نفس می‌دانند. این پژوهش با تحلیل مراتب ادراک و نقش جسم و روح در هر یک از مراتب، به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا تجرد نفس و روح، ناقض نظریه تاریخمندی فهم است و این نظریه بدون در نظرگرفتن بعد مجرد انسان بنا نهاده شده است یا خیر؟ پاسخ به این سوال از طریق واکاوی مراتب ادراک به روش تحلیلی توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان می‌دهد اگرچه تجرد نفس، با مبنای پدیدارشناسی در تاریخمندی فهم سازگار نیست، اما نظریه تاریخمندی به طور کامل با تجرد روح ناسازگار نیست. در برخی موارد مانند ادراکات حضوری و تصدیقات بدیهی، و بازادراک شده، تاریخمندی منتفی است و در چارچوب نظریه بازگشت علوم حصولی به حضوریِ علامه طباطبایی، تاریخمندی ادراکات حصولی، در مرتبه ادراک حضوری منتفی است. از این رو تجرد روح، ناقض ذاتی بودن تاریخمندی در فهم است

investigating the effect of the abstraction of the soul and knowledge on the historicity of understanding through the analysis of levels of perception with emphasis on the views of allameh tabataba'i

this article explores the interplay between the theory of the historicity of understanding in philosophical hermeneutics and the impact of the soul’s immateriality on it. philosophical hermeneutics, with its emphasis on phenomenology, considers human beings and all their existential dimensions, including understanding, as temporal and historical. in contrast, islamic philosophers emphasize the immaterial aspect of human beings and the immateriality of knowledge, considering human perception as an act of the faculties of the soul. this research, by analyzing the levels of perception and the roles of the body and soul in each level, seeks to answer the question of whether the soul’s immateriality contradicts the theory of the historicity of understanding, and whether this theory has been established without considering the immaterial dimension of human beings. the answer to this question was investigated through an analysis of the levels of perception using a descriptive-analytical method. the findings of the research indicate that although the immateriality of the soul is incompatible with the phenomenological basis of the historicity of understanding, the theory of historicity is not entirely incompatible with the soul’s immateriality. in some cases, such as presentational knowledge (intuitive knowledge) and self-evident propositions, and re-perceived knowledge, historicity is negated, and within the framework of allameh tabataba’i’s theory of the return of acquired knowledge to presentational knowledge, the historicity of acquired perceptions is negated at the level of presentational perception. therefore, the immateriality of the soul contradicts the inherent nature of historicity in understanding.