>
Fa   |   Ar   |   En
   پرس و تقرب به صدق در علم: قرابت میان ذهن و طبیعت  
   
نویسنده امیری آرا حسن
منبع ذهن - 1398 - شماره : 77 - صفحه:155 -184
چکیده    بر اساس نظریه خوداصلاح‌گری در بحث پیشرفت علم، علم از روشی استفاده می‎کند که با به‌کارگیری درست آن، می‌توان در گزاره‎ها و باورهای علمی جرح و تعدیل انجام داد و در نتیجه این روش خوداصلاح‌گر تقرب باورهای علمی به صدق روزبه‌روز بیشتر خواهد شد. چالرز ساندرس پرس، فیلسوف شهیر آمریکایی، یکی از مدافعان مشهور این دیدگاه است. او برای این روش خوداصلاح‌گر ساختاری سه‌مرحله‏ای قائل است: استنتاج قیاسی فرضی، استنتاج و استقراء. در این مقاله سعی دارم پس از توضیح این ساختار سه‏مرحله‏ای و نیز انتقادهای وارد بر آن، با توجه به آثار پرس، درباره توجیه این ساختار بحث کنم. در توجیه این ساختار نقش فرض قرابت میان ذهن و طبیعت مشخص و جایگاه فرض وجود خداوند و نیز سازگاری طبیعی ذهن با طبیعت در توجیه این قرابت نیز بحث و بررسی خواهد شد.
کلیدواژه استنتاج قیاسی - فرضی، استنتاج، روش خوداصلاح‌گر، تقرب به صدق، وجود خداوند
آدرس موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران, ایران
پست الکترونیکی h.amiriara@gmail.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved