اثرات پیش‌تیماری سانتریفوژ بر فراپالایش غشایی محلول‌های قلیایی هیومیکی استخراج‌شده از زغال سنگ‌

در مقایسه با هیومات ها، فولوات ها به دلیل اندازه و وزن مولکولی پایین شان، نقش مهم‌تری در کمک به فعالیت های بیولوژیکی و متابولیکی گیاهان دارند. بنابراین جداسازی فولوات ها از ترکیبات هیومیکی از اهمیت بالایی برخوردار است. در این مطالعه برای اولین بار، از یک سامانه فراپالایش غشایی برای جداسازی فولوات های با وزن مولکولی کمتر از 5 کیلودالتون از محلول‌های قلیایی ترکیبات هیومیکی استخراج شده از زغال سنگ استفاده شده است. برای افزایش راندمان جداسازی غشایی، ابتدا میکروذرات نامحلول هیومین از محلول های قلیایی هیومات/فولوات با یک دستگاه سانتریفوژ جداسازی شدند. سپس، اثرات پیش تیماری سانتریفوژ بر راندمان جداسازی سامانه غشایی ارزیابی شد. در این راستا، شار تراوه فولوات و گرفتگی غشا شامل انواع مقاومت های گرفتگی (rt و rf)، درصد گرفتگی غشا (fouling%)، مکانیسم‌های غالب گرفتگی و شاخص بلوکه شدن (i) تعیین گردیدند. نتایج این مطالعه نشان داد که پیش تیماری سانتریفوژ با حذف و جداسازی میکروذرات نامحلول هیومین و کاهش میانگین اندازه ذرات خوراک به مقدار 34 درصد، باعث افزایش شار تراوه فولوات به میزان 65.14 درصد می شود. همچنین گرفتگی غشا در این فرآیند به مقدار 11 درصد کاهش می‌یابد. علاوه بر این، با سانتریفوژ کردن محلول قلیایی هیومیکی، مکانیسم بلوکه شدن میانی به جای مکانیسم تشکیل کیک در فرآیند برقرار شد. نهایتا برای بررسی دقیق پدیده گرفتگی غشا، از میکروسکوپ الکترونی پویش گر (sem) استفاده شد که نتایج بدست آمده از ریزنگاره‌‌های sem، نتایج تئوری حاصل شده از مقاومت ها و گرفتگی غشا را تایید نمودند.