حذف رنگ آزو (زرد مستقیم 86) از پساب واحدهای رنگزنی پارچه‌های کتانی با 4-‏سولفوکالیکس[4]آرن‏

مقاله حاضر روش سنتز 23،17،11،5-‌پاراترشیوبوتیل‌کالیکس[4]آرن و 23،17،11،5-تتراسولفونیک اسید کالیس[4]آرن (4-s-calix[4]) و استفاده از 4-s-calix[4]یا همان مشتق سولفونه‌ 23،17،11،5-پاراترشیوبوتیل‌کالیکس[4]آرن به‌عنوان میزبان مولکولی موثری برای جذب رنگ‌ آزو زرد مستقیم 86 در محیط آبی را نشان می‌دهد. پاراترشیوبوتیل‌کالیکس[4]آرن و مشتق سولفونه‌شده آن با طیف­سنجی فروسرخ تبدیل فوریه (ftir) شناسایی شدند. ‌این ماده‌ شیمیایی به‌دلیل ثبات و داشتن شکل مخروطی سخت، توان بالقوه‌ای را در برهم­کنش‌های میزبان و مهمان نشان می‌دهد. ازاین‌رو، مولکول 4-s-calix[4] برای بررسی ویژگی‌ کمپلکس و شدت جذب رنگ زرد مستقیم 86 به‌عنوان مهمان‌ استفاده شدند. ثابت‌ تشکیل (kf) برای کمپلکس 4-s-calix[4]*dy86 با مقایسه‌ شدت جذب، تخمین زده شد. مقدار تخمین‌زده‌شده برای ثابت‌ تشکیل برابر با m-1 104× 4/6 بود. نسبت استوکیومتری کمپلکس با نمودار بنسی هیلدبراند به‌صورت 1:1 تعیین شد.

removal of azo dye (direct yellow 86) from the wastewater of linen fabric ‎dyeing units using 4-sulfocalixarene

this article presents the synthesis method of 5,11,17,23-para-tert-butyl calix[4]arene and 5,11,17,23- tetrasulfonic acid calix[4]arene (4-s-calix[4]) and the use of 4-s-calix[4], the sulfonated derivative of 5,11,17,23- para tert-butyl calix[4]arenea, as a very efficient molecular host for the adsorption of direct yellow 86, an azo dye, in an aqueous environment. para-tert-butyl calix[4]arene and sulfonated derivative of para-tert-butyl calix[4]arene were identified using fourier transform infrared spectroscopy (ftir). due to its stability and rigid conical form, this chemical displays potency potential in host-guest interactions. hence, the compound 4-s-calix[4] was used as a guest molecule in order to examine the characteristics of the complex and the absorption intensity of direct yellow 86 dye. the estimation of the formation constant (kf) for the complex between 4-s-calix[4] and dy86 was conducted by comparing the absorption intensity. the formation constant was predicted to be 4.6×104 m-1. the stoichiometric ratio of the compound was discovered to be 1:1 by the use of the benesi-hildebrand diagram.