نحوۀ بازنمایی ذهنی از خود و دیگری در مبتلایان به مولتیپل اسکلروزیس: نقش بافتار فرهنگی- اجتماعی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی بازنمایی‌های ذهنی از خود و دیگری در مبتلایان به بیماری مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) و مقایسۀ بازنمایی‌های ذهنی در دو فرهنگ اصفهان و تهران و در دو مطالعه صورت گرفت.روش: این یک پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح عاملی ترکیبی بوده است. جامعۀ آماری شامل بیماران مبتلا به‌ام‌اس و افراد غیر بیمار در شهر اصفهان و همچنین افراد غیر بیمار در شهر تهران بوده است. مجموعا 244 شرکت‌کننده (82 بیمار مبتلا به‌ام‌اس و 82 فرد غیر بیمار از شهر اصفهان و 80 فرد غیر بیمار از شهر تهران) به تنظیم فاصله با شخصیت‌ها (شامل تصویر خود در کودکی، تصویر خود در زمان حال، مادر، شریک عاطفی و دوست) در آزمون فاصلۀ بین‌فردی مطبوع در دو حالت فعال و منفعل پرداختند.یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد مبتلایان به‌ام‌اس فاصلۀ بین‌فردی بیشتری را در مقایسه با افراد غیر بیمار در مواجهه با تصویر خود در زمان حال، شخصیت دوست و شریک عاطفی ترجیح می‌دهند. علاوه بر این، هر دو گروه شرکت‌کنندگان اصفهان (بیماران مبتلا به‌ام‌اس و افراد غیر بیمار) در مقایسه با گروه تهران به طور معناداری فواصل بین‌فردی بزرگتری را با تمامی شخصیت‌ها برگزیند.نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش می‌تواند بیانگر نوعی تجربه از خود بیگانگی در بیماران مبتلا به‌ام‌اس در سطح بازنمایی‌های ذهنی و اهمیت فرهنگ در صورت‌بندی بازنمایی‌های ذهنی باشد.

self and other mental representations in multiple sclerosis patients: the role of cultural-social context

aim: the present study investigated self and others’ mental representations in multiple sclerosis (ms) patients and compared mental representations across the cultures of isfahan and tehran. method: this research was quasi-experimental with a mixed factorial design. the statistical population included ms patients and non-ms individuals living in isfahan, as well as non-ms individuals from tehran. in total, 244 participants (82 ms patients and 82 non-patients from isfahan, and 80 non-patients from tehran) adjusted interpersonal distances with protagonists (childhood self-image, current self-image, mother, love partner, and friend) in the comfortable interpersonal distance test (cid) under both active and passive modes. results: the analysis of repeated measures anova showed that ms patients preferred greater interpersonal distances than non-patients when faced with their current self-image, a close friend, and a partner. additionally, participants from isfahan, both ms patients and non-patients, chose significantly larger interpersonal distances with all protagonists compared to the tehran group. conclusion: the findings suggest a kind of self-alienation experience in ms patients at the level of mental representation and highlight the importance of cultural context in shaping mental representations.