مدیریت مصرف فرآورده ها در زنجیره ی تامین خون با در نظر گرفتن امکان انتقال جانبی بین بیمارستان ها (مطالعه ی موردی: شهر تهران)

وجود عواملی نظیر محدود بودن منابع تامین خون، فسادپذیری، شرایط خاص لازم برای نگهداری فرآورده های خونی و هزینه های بالای ناشی از تلفات و کمبود خون در مراکز درمانی، موجب شده مدیریت مصرف فرآورده های خونی، به عنوان یکی از مسائل پیچیده و حائز اهمیت در حوزه ی سیستم های سلامت شناخته شود. در این مقاله، یک مدل ریاضی خطی به منظور بهینه سازی مصرف فرآورده های خونی در بیمارستان های ارائه می شود که در آن علاوه بر امکان توزیع فرآورده ها توسط مرکز خون بین نقاط تقاضا، امکان انتقال جانبی خون بین نقاط تقاضا نیز به عنوان راهکاری جهت مقابله با عدم قطعیت تقاضا در نظر گرفته  شده است. علاوه براین، معیار تازه ی خون و لزوم مصرف خون تازه برای برخی عمل های جراحی کلیه در دنیای واقعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است نیز در این مدل لحاظ شده است درنهایت، به منظور اعتبار سنجی  مدل پیشنهادی، یک مطالعه موردی با داده های مربوط به مرکز خون و بیمارستان های شهر تهران ارائه و نتایج حاصل از حل آن بررسی شده است