تاثیر دهانشویه های مختلف روی رنگ مینای دندان در بیماران ارتودنسی ثابت: مرور سیستماتیک و متاآنالیز

مقدمه: دهانشویه‌ها، به ‌عنوان رایج‌ترین روش کنترل شیمیایی پلاک، شامل ترکیبات فعال زیستی مختلفی هستند که برای تاثیر ضد میکروبی، مهار تشکیل بیوفیلم، پیشگیری از بیماری‌های پریودنتال و پوسیدگی طراحی شده‌اند. برخی دهانشویه‌ها در صورت استفاده طولانی‌مدت، می‌توانند باعث تغییر رنگ دندان‌ها شوند. تاکنون مطالعه‌ای سیستماتیک در مورد تاثیر دهانشویه‌ها بر رنگ خارجی مینای دندان در بیماران ارتودنسی ثابت انجام نشده است. هدف این مطالعه مروری سیستماتیک، بررسی تاثیر دهانشویه‌ها بر رنگ مینای دندان در بیماران ارتودنسی ثابت است.مواد و روش‌ها: ابتدا عنوان و خلاصه مقالات مرتبط با استفاده از جستجو در بانک های اطلاعاتی  pubmed ,embase ,cochrane’s central ، scopus وweb of science  جمع آوری شده و کلیه مقالات از ابتدا تا تاریخ june 2024 مورد ارزیابی قرار گرفتند. خلاصه کلیه مقالات بطور جداگانه توسط مجریان بررسی گردید و مقالاتی که شرایط اولیه ورود به مطالعه را داشتند مورد ارزیابی متن کامل قرار گرفتند و هر نوع تناقضی بین مقالات از نظر شرایط ورود به مطالعه بین مجریان مورد بحث قرار گرفت. در نهایت کیفیت مطالعات بررسی شد و نتایج به وسیله ی random effects inverse variance meta-analysis با یکدیگر ترکیب گردید.یافته‌ها: پس از غربالگری 3747 مطالعه، هفت مطالعه در این مرور سیستماتیک و چهار مطالعه در متاآنالیز گنجانده شدند. متاآنالیز افزایش معنی‌داری را در رنگ‌آمیزی دندان با استفاده از کلرهگزیدین در روز 30 نشان داد (md=0.91, p=0.02)، که در روز 60 ام (md=1.23, p<0.01) تشدید شده و در روز 90 (md=1.00, p<0.01) به ثبات نسبی رسید. مطالعات ناهمگنی پایینی را نشان دادند.نتیجه گیری: استفاده از کلرهگزیدین در بیماران ارتودنسی منجر به staining  دندان می شود که تا 60 روز افزایش می یابد و سپس تثبیت می شود. مدیریت دقیق کلرهگزیدین با کاهش غلظت و یا افزودن ترکیبات اکسید کننده به ویژه برای استفاده طولانی بسیار مهم است. در مقابل، جایگزین هایی مانند آلوئه ورا، کلرید ستیل پیریدینیوم و عصاره های گیاهی مانند miswak، staining  کمتری نشان می دهند.

the effect of different mouthwashes on tooth enamel color in fixed orthodontic patients: a systematic review and meta-analysis

background: mouthwashes, as the most common method of chemical control of plaque, include a range of liquid substances containing various bioactive compounds, which are designed to achieve antimicrobial effects, inhibit the formation of plaque biofilm, and prevent periodontal diseases and caries. some mouthwashes have been identified as a potential causative factor for external tooth staining in case of long-term use, but despite this, no systematic study has been conducted on the effect of using different mouthwashes on external tooth enamel color in fixed orthodontic patients. therefore, to this systematic review study aimed to assess the impact of mouthwashes on tooth enamel color in fixed orthodontic patients.methods and materials: we comprehensively searched databases up to june 2024, including medline, web of science, embase, scopus, and cochrane's central, without language or date restrictions. clinical studies aligning with the pico question were included, and their bias risk was evaluated using the cochrane risk of bias 2.0 (rob 2) tool. data were collected using custom forms, and a meta-analysis was performed using random-effects inverse variance.results: after screening 3747 retrieved studies, seven studies were included in this systematic review and four studies were included in the meta-analysis. meta-analysis showed a significant increase in tooth staining using chlorhexidine on day 30 (md=0.91, p=0.02), which intensified on day 60 (md=1.23, p<0.01) and on day 90 (md=1.00, p<0.01) reached relative stability. studies showed low heterogeneity.conclusion: using chlorhexidine (chx) in orthodontic patients leads to tooth staining, which increases up to 60 days and then stabilizes. careful management of chx by reducing the concentration or adding oxidizing compounds is essential for long-term use. in contrast, alternatives such as aloe vera, cetylpyridinium chloride, and plant extracts such as miswak show less staining, making them viable options for concerned patients.