بررسی اثر قطر ایمپلنت و زاویه تابش اشعه بر تشخیص میکروگپ بین ایمپلنت و اباتمنت

مقدمه: در درمان‌های پروتزی متکی بر ایمپلنت، عدم وجود میکروگپ بین ایمپلنت و اباتمنت از فاکتورهای ضروری در موفقیت درمان است. بهترین روش برای تشخیص میکروگپ استفاده از رادیوگرافیهای دهانی پری‌اپیکال معرفی شده است. عوامل متعددی ممکن است بر قابلیت تشخیص گپ در رادیوگرافی موثر باشند. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر احتمالی قطر ایمپلنت و زاویه تابش بر امکان تشخیص میکروگپ بین ایمپلنت-اباتمنت بود.مواد و روش‌ها: سه ایمپلنت نوعinternal connection  busan, korea)  dio uf,) با قطر 3.3، 4 و 4.5 میلی‌متر انتخاب و اباتمنت های مستقیم مربوطه روی هرکدام بسته شد. با کمک سورویور این  مجموعه‌ها در بلوک های آکریلی به گونه‌ای نصب شدند که محور طولی آنها عمود بر افق باشد. نمونه‌ها برای هر ایمپلنت با سه وضعیت بدون گپ،  گپ 50 µm و گپ 100 µm بین ایمپلنت–اباتمنت تهیه شدند. برای ایجاد گپ ، نوار ماتریکس میلار 50 µm (یک لایه برای فاصله‌ی 50 µm و دو لایه برای µm 100) بین اباتمنت و ایمپلنت قرار داده‌ شد و اباتمنت ها با نیروی تورک توصیه شده توسط کارخانه بر روی ایمپلنت ها بسته شد. رادیوگرافیها با سه زاویه‌ی تابش عمود °0، °15+ و °15- تهیه شدند. مجموع 27 رادیوگرافی پری‌اپیکال دیجیتال توسط 5 متخصص پروتزهای دندانی بررسی شد. تحلیل داده‎‌ها با استفاده از آزمون دقیق فیشر انجام شد.یافته‌ها: درصد پاسخهای صحیح در مورد قطر 3.3 میلیمتر برابر با 66.6 درصد،  برای قطر 4 میلیمتر، 55.5 درصد و برای قطر 4.5 میلیمتر، معادل 66.6 درصد بود. یافته‌ها نشان داد که تفاوت آماری معناداری بین قابلیت تشخیص میکروگپ ایمپلنت–اباتمنت در قطرهای مختلف ایمپلنت وجود نداشت (0.99

influence of implant diameter and periapical radiography angulation on detection of implant–abutment microgaps

background: ensuring the absence of a microgap between the implant and abutment is a crucial factor for the long-term success of implant-supported restorations. periapical radiography is considered the most reliable method for detecting implant-abutment microgaps. various factors, including implant diameter and x-ray angulation, may influence detection accuracy. this study aimed to evaluate the effect of implant diameter and radiographic angulation on the detection of microgaps at the implant–abutment interface.methods and materials: three dental implants with internal connections and diameters of 3.3 mm, 4 mm, and 4.5 mm were used. each implant was paired with its respective abutment and mounted in acrylic blocks with their long axes perpendicular to the horizontal plane. for each implant, three gap conditions were simulated: no gap, 50 µm, and 100 µm, using one or two layers of 50 µm mylar matrix strips between the implant and abutment. abutments were tightened using the manufacturer’s recommended torque. digital periapical radiographs were taken at 0°, +15°, and -15° angulations, resulting in 27 images. five prosthodontists independently evaluated the radiographic images. data were analyzed using fisherʾs exact test. p-value<0.05 was considered statistically significant. results: the percentage of correct responses for detecting microgaps was 66.6% for 3.3 mm implants, 55.5% for 4 mm, and 66.6% for 4.5 mm. statistical analysis showed no significant differences in detection accuracy across the different implant diameters (p >0.999).conclusion: the results indicated that implant diameter and periapical radiography angulation did not significantly affect the ability to detect microgaps between implants and abutments in internal connection systems.