exploitation des ressources audiovisuelles pour le développement de l’intelligence narrative en classe de traduction en iran

Dans le cadre d’une recherche-action analytique et descriptive, nous avons décidé de mettre en œuvre une méthode novatrice pour l’enseignement de la traduction. cette méthode consiste à exploiter les ressources audiovisuelles dans le processus pédagogique afin d’améliorer l’intelligence narrative des étudiants. notre objectif principal est d’étudier l’effet concret de cette pratique sur les participants au projet. pour cela, nous avons sélectionné deux groupes de dix et de neuf étudiants inscrits en master de traduction et de littérature française à l’université shahid beheshti de téhéran. les résultats de la recherche, obtenus après avoir analysé les données à l’aide d’un test t pour échantillons appariés et d’une ancova unidirectionnelle, ont révélé des informations intéressantes concernant l’effet positif de la méthode mise en œuvre sur l’intelligence narrative des étudiants. cependant, il convient également de noter qu’il n’y a pas eu de différence significative entre les niveaux d’intelligence narrative observés chez les étudiants spécialisés en littérature comparativement à ceux qui se sont spécialisés en traduction. cette découverte suggère que ces deux groupes d’étudiants ont bénéficié du même niveau d’amélioration grâce à la méthode utilisée. en somme, ces résultats mettent en lumière le potentiel prometteur de cette méthode pour améliorer l’intelligence narrative des étudiants dans différents domaines académiques.

بهره‌گیری از منابع دیداری‌شنیداری برای تقویت هوش روایی در کلاس ترجمه در ایران

این مقاله برآمده از یک اقدام‌پژوهی تحلیلی و توصیفی است. در این پژوهش بر آن شدیم یک روش آموزشیِ ابداعی مبتنی بر توانش‌های شناختی برای آموزش ترجمه طراحی و پیاده‌سازی کنیم. در این روش آموزشی به‌منظور افزایش هوش روایی دانشجویان در کلاس ترجمه از منابع دیداری‌شنیداری واقعی در فرآیند آموزش استفاده کردیم. هدف اصلی ما در این اقدام‌پژوهی مطالعۀ تاثیرات شناختی روش آموزشی پیشنهادی‌مان بر شرکت‌کنندگان در دوره‌ای بود که به‌همین منظور طراحی و اجرا نمودیم. در دورۀ آموزشی ما دو گروه دانشجو با سطح زبانی مشابه متشکل از جمعاً نوزده دانشجو از مقطع کارشناسی ارشد در گرایش‌های ترجمه‌شناسی و ادبیات فرانسه از دانشگاه شهید بهشتی شرکت کردند.نتایج این پژوهش پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی دو نمونه وابسته و تحلیل همپراش، نشان داد که روش آموزشی پیشنهادی ما تاثیر مثبتی بر هوش روایی دانشجویان شرکت‌کننده در این دوره داشته است. با این حال، همچنین مشاهده شد که بین رشد سطوح هوش روایی در دانشجویان گرایش ادبیات فرانسه نسبت به دانشجویان گرایش مترجمی تفاوت معناداری وجود ندارد. این یافته نشان می‌دهد که این دو گروه از دانشجویان در نتیجۀ روش آموزشی مورد استفاده، سطح پیشرفت یکسانی را تجربه کردند.