etude analytique de la traduction française du poème ney nameh de mowlânâ par leili anvar suivant l’approche d’andré lefèvre

Cet article se fixe comme ambition d’expliquer, après avoir dûment défini la théorie lefèvrienne, à l’appui de la méthode d’analyse descriptive textuelle, la traduction française du ney nameh de mawlânâ par leili anvar en mettant l’accent sur le modèle septénaire d’andré lefèvre. il s’agit de savoir dans quelle mesure ce modèle septénaire peut être appliqué à la présente traduction et quelle stratégie la traductrice a-t-elle mise en oeuvre? les résultats de la recherche révèlent bien qu’il est impossible que les structures polysémiques, le style, les artifices rhétoriques, les métaphores, les allusions, le sens connotatif des images employées par rûmî se coulent aisément dans le moule du français ; alors malgré la virtuosité de la traductrice, ses efforts dans la présente traduction convergent plutôt vers une traduction rimée ou littérale, voire une traduction en prose ou une interprétation. en effet, il lui a paru impossible de trouver un équivalent dynamique entre le texte source et celui d’arrivée.

بررسی تحلیلی ترجمه فرانسوی شعر «نی نامه» مولانا از لیلی انور بر مبنای رویکرد آندره لوفور

این مقاله بر آن است تا پس از تبیین دقیق نظریه لفور، با استفاده از روش تحلیل توصیفی متن مدار، ترجمه فرانسوی «نی نامه» مولانا از لیلی انوار را با تاکید بر الگوی هفت گانۀ آندره لوفور مورد بررسی قرار دهد. حال باید دانست که این الگوی هفت گانه تا چه اندازه می تواند در ترجمه حاضر اعمال شود و اینکه مترجم در کدام استراتژی موفق تر بوده است؟ نتایج تحقیق به وضوح نشان می دهد که ساختارهای چند معنایی، انواع استعاره ،تمثیلات ،ایهام یا معنای ضمنی تصاویر شعر مولانا به راحتی در قالب فرانسوی نمی گنجد. بنابراین علیرغم مهارت و تسلط مترجم بر متن، تلاش های او در ترجمه حاضر بیشتر به سمت ترجمه قافیه دار یا تحت اللفظی، حتی ترجمه منثور یا تفسیری، گرایش دارد. در واقع، یافتن معادل پویا در متن متن مقصد برای او غیرممکن بوده است.