le monachisme forcé dans la religieuse de diderot: motivation et contestation

La tradition de cloîtrer son enfant dans des couvents n’a pas toujours réussi à masquer la décision des familles qui, sous prétexte d’obtenir le salut divin, envoyaient leurs enfants au couvent pour d’autres fins. en fait, dans l’intention d’obtenir du respect ou une pension, de se débarrasser des garçons malades ou infirmes et de la dot des filles, de se purifier de leur passé, etc. certains parents enterraient leurs enfants dans des maisons monastiques. ces derniers devenaient ecclésiastiques, y périssaient ou se suicidaient. rares étaient ceux qui réclamaient l’annulation de leurs voeux. diderot, ayant perdu sa soeur condamnée au même sort, critique ainsi ce monachisme forcé dans la religieuse. nous allons voir pourquoi la religieuse de ce roman, ne peut pas fuir cette vocation imposée et quel est le statut de l’autorité parentale qui dépasse même celle de l’église, dans le système judiciaire de la france.

رهبانیت اجباری در راهبه اثر دیدروانگیزه و مخالفت

سنت فرستادن فرزند به صومعه، همواره قادر به پوشاندن دلیل تصمیم خانواده هایی که به بهانه رستگاری الهی، فرزندان خود را برای مقاصد دیگر به این مکان ها می فرستادند، نبوده است. در واقع برخی از والدین به قصد کسب احترام یا مستمری، رهایی از پسری بیمار یا ناتوان، فرار از دادن جهیزیه به دخترانشان، تطهیر خود از گذشته ی گناه آلود و غیره فرزندان خود را در مکان های مذهبی به فراموشی می سپردند. بعضی از آنان روحانی می شدند، بعضی از دست رفته یا خودکشی می کردند. معدود کسانی درخواست انحلال قسم ها را داشتند. دیدرو که خواهر جوان خود را به همین طریق از دست داده بود، در رمان راهبه به نقد این سنت پرداخت.اما چرا شخصیت راهبه ی رمان نمی تواند از این مسلک تحمیلی رها شود و چرا در نظام حقوقی فرانسه، اقتدار والدین از کلیسا هم فراتر است، موضوع این تحقیق است.کلیدواژگان