l’effet de la sensibilisation à la pragmatique dans les cours de fle : le cas des apprenants iraniens

La pragmatique traite l’utilisation du langage en contexte, couvrant un large éventail de thèmes tels que les actes de langage, le registre, l’implication conversationnelle, les gestes, la présupposition, la pertinence, la politesse, etc. les caractéristiques pragmatiques sont parfois moins abordées dans les cours de fle en iran et les apprenants peuvent inconsciemment commettre des erreurs pragmatiques qui peuvent influencer leur communication. le fait que la pragmatique pourrait être combinée avec l’enseignement des différentes compétences langagières est encourageant pour ceux qui ont du mal à équilibrer le besoin d’un enseignement communicatif et d’un enseignement de la langue dans les réalités exigeantes de la classe auxquelles ils sont confrontés. dans cette recherche, nous avons intégré l’explication des règles pragmatiques lors de l’enseignement de la grammaire afin de pouvoir décrire l’interface entre la sensibilisation à la compétence pragmatique et le développement de la compétence à communiquer langagièrement. le résultat de cette étude montre une relation positive entre la sensibilisation aux règles d’usage de la langue dans un cours de français et une meilleure performance des apprenants dans un test de la compétence pragmatique. voilà une expérience supplémentaire au développement parallèle de la langue et de la pragmatique en iran.

تاثیر حساس سازی در حوزه منظورشناختی در کلاس های زبان فرانسه به عنوان زبان خارجی: مورد زبان آموزان ایرانی

منظورشناختی به استفادۀ مناسب از زبان در بافتهای مختلف کلامی گفته می‌شود و طیف وسیعی از موضوعات مانند کنش‌های گفتاری، سیاق کلام، انطباق پیام‌ها با موقعیت ، ژستها، درک منظور مخاطب، شیوۀ کلام، کلام مودبانه و غیره را پوشش می دهد . در آموزش زبان فرانسه در ایران کمتر به ویژگی های منظورشناختی پرداخته می شود. از همین رو ممکن است زبان آموزان ناخودآگاه مرتکب خطاهایی در این حوزه شوند و گفتگوهای آنها تحت تاثیر قرار گیرد. این واقعیت که حساس سازی در رابطه با منظورشناختی را می‌توان با آموزش سایر مهارت‌های زبانی ترکیب کرد، برای کسانی که تلاش می‌کنند بین آموزش زبان در دنیای کلاس و نیازهای زبان آموزان برای برقراری ارتباط در دنیای واقعی تعادل برقرار کنند، دلگرم‌کننده است. در این مطالعه ، تلاش کردیم حساس سازی در مورد مهارت منظورشناختی را با آموزش دستور زبان ادغام کنیم تا بتوانیم رابطۀ بین این حساس سازی و پیشرفت مهارت برقراری ارتباط زبانی را توصیف کنیم. نتایج این مطالعه رابطۀ مثبتی را بین آگاهی دادن از قواعد منظورشناختی در کلاس زبان و عملکرد بهتر زبان آموزان در آزمون مهارت منظورشناختی نشان داد. بنابراین می‌بایست برای توسعۀ موازی مهارتهای زبانی و مهارت منظور شناختی در ایران بیشتر کوشید.