étude du discours social dans les poèmes de siavash kasrāee selon la méthode d’angenot

Dans un discours social à une époque donnée, malgré le brouhaha des formes et des voix de tous les secteurs langagiers, nous constatons une hégémonie qui relie imperceptiblement tout ce qui s’écrit et se dit. de ce fait, un texte n’est compréhensible et acceptable que d’abord par le biais de l’hégémonie propre à chaque époque et ensuite par le biais de l’allégorèse remontant aux siècles précédents, c’est-à-dire, le souvenir des textes et des œuvres déjà lus. la perception du discours poétique suit le même chemin. en fait, chaque recueil poétique contient son propre code pour le comprendre, cela provient d’un côté de l’expérience vécue du poète et sa relation avec le monde, une spécificité qui risque de ne pas être constatée sous l’ombre de l’hégémonie ; de l’autre côté, cela résulte de l’influence de la société dans un discours social, imprégné par l’hégémonie. dans le présent travail, nous essayons d’examiner les 15 recueils poétiques de siavash kasrai afin de rendre plus intelligible ses poèmes qui sont étroitement liés au contexte social de son époque au prisme du discours social de marc angenot. il importe également de tenir compte de l’obsession du poète et de sa réception poétique spécifique de la société et du monde.

مطالعه‌ی گفتمان اجتماعی در اشعار سیاوش کسرایی بابهره‌گیری از مفاهیم مارک آنژنو

علی رغم آشفته بازار صداها و اشکال گوناگون در لایه‌های زبانی مختلف، هژمونی به طور نامرئی همه‌ی نوشته‌ها و گفته‌ها را در گفتمان اجتماعی هر عصری، به هم وصل می‌کند. بدین سان متن ابتدا فقط از ورای هژمونی مربوط به هر عصر و سپس از طریق الگورز مربوط به قرن‌ها قبل، یا به عبارتی خاطره بازمانده از متون از قبل خوانده شده، ‌قابل فهم است. درک شعر نیز از همین منظر انجام شدنی است. در حقیقت هر مجموعه‌ی شعری رمز مخصوص خود را برای فهم دارد، امری که از سویی به تجربه‌ی زیستی شاعر و رابطه‌اش با جهان هستی برمی‌گردد، این رابطه که مخصوص هر اثری است ممکن است در سایه‌ی سنگین هژمونی نادیده گرفته شود؛ از سویی دیگر شعر تحت تاثیر جامعه در یک گفتمان اجتماعی، زیر سلطه‌ی هژمونی قرار می‌گیرد. بر همین اساس، در تحقیق حاضر سعی بر آن داریم که مفهوم گفتمان اجتماعی مارک آنژنو را دریبایم و در پانزده مجموعه‌ی شعری سیاوش کسرایی پیاده کنیم تا شعرهای کسرایی را که به طور تنگاتنگی با جامعه‌ی عصر خود درارتباط است، قابل فهم‌تر سازیم. همچنین نباید دل مشغولی شاعر و درک شاعرانه‌ی مخصوص او از دنیا و جامعه را فراموش کنیم.