une lecture durandienne du symbolisme du temps dans l’imaginaire vernien

L’homme a toujours été confronté au concept du temps au sens d’une vérité destructrice ; le concept de la mort, comme résultat de cette vérité et comme menace pour la permanence de la vie humaine, et celui du temps, sont toujours vus comme les deux côtés d’une même pièce, de sorte que dans la conscience humaine, le passage du temps rappelle la mort et vice versa. les péripéties innovantes et dangereuses accompagnées d’images angoissantes composent les piliers de la structure principale du récit des voyages extraordinaires de jules verne. il y a utilisé l’imagination afin d’affronter ses angoisses cachées et de lutter contre ses peurs profondes et de les maîtriser. cet article a pour but d’étudier la notion du temps chez jules verne, et de découvrir, par le biais de la méthodologie de gilbert durand l’effet que ce concept a eu sur son imagination. la découverte de la fonction du temps dans la structure imaginaire de l’écrivain nous ménera à découvrir sa pensée progressiste dominée par l’obssession de l’idéal.

خوانش دوورانی نماد گرایی زمان درتخیل ژول ورن از خلال سفر به اعماق زمین, بیست هزار فرسنگ زیر دریا و جزیره اسرارآمیز

انسان همواره با مفهوم زمان به عنوان حقیقتی مخرب در تقابل بوده است. مفهوم مرگ به عنوان ثمره این حقیقت و تهدیدی برای بقای حیات انسانی به عنوان دو روی یک سکه تلقی می گردد.به طوریکه در ذهن انسان گذر زمان یاد آور مرگ است , و بالعکس .ماجراجویی های نو آورانه و خطرناک و تصاویر اضطراب آور به عنوان قالب های اساسی روایت در مجموعه & سفرهای خارق العاده& ژول ورن بشمار می آیند .مجموعه ای که در آن ژول ورن اغلب از تخیل بهره میبرد تا با اضطراب های پنهانش رو به رو شود و با ترس های عمیقش مبارزه کند و بر آن ها چیره شود. بنابراین مطالعه مفهوم زمان نزد ژول ورن و کشف تاثیری که این مفهوم بر تخیل او داشته است خالی از لطف نخواهد بود. این مقاله تلاش میکند تا با متد &ژیلبرت دوران& به اکتشاف تصاویر ترس از گذر زمان نزد ژول ورن بپردازد و متعاقبا ساختار تصاویری که این ترس را در ذهن او نمایان میکند را هویدا کند و در انتها بتواند نحوه تسلط او بر این ترس را تشخیص دهد. غلاوه بر این, واکاوی نقش زمان در نظام تخیلی نویسنده این امکان را به ما خواهد داد که به عمق تفکرات تحول گرایانه نویسنده که مبتنی بر آرمان گرایی است, پی ببریم.