le sens de la trajectivité danssolo d’un revenant de kossi efoui

Le motif de la narration du retour au pays natal après une longueabsence permet aux écrivains exilés d’évoquer de nouvellesdimensions des relations de l’homme contemporain à une patrieétrangère. solo d’un revenant de l’écrivain togolais kossi efouiraconte le retour d’un exilé dans sa patrie qui a été le théâtre d’uneguerre pendant son absence. nous nous proposons ici d’étudierl’interaction entre le revenant et l’espace sensoriel de sa patrie àtravers la notion de la trajectivité, que nous connecterons à lagéocritique de westphal.ainsi, nous analysons les éléments qui réduisent la positionsubjective du « revenant » en le lançant dans un chemin de devenir.cela nous conduit à considérer le retour non seulement comme unthème, mais également comme un principe structurant dans lequel leconcept de patrie, au lieu d’être limité dans les associationsnostalgiques du sujet, illumine de nouveaux aspects de l’existence del’homme dans l’espace.

معنای تراژکتیویته در داستان سولوی یک باز آمده‌ نوشته کوسی افویی بر اساس نقد جغرافیایی برتران وستفال

روایت بازگشت به زادبوم بعد از زمانی طولانی به نویسندگان تبعیدی امکان میدهد ابعاد جدیدی از ارتباط متقابل انسان معاصر را با فضای وطنی غریب به نمایش بگذارند. سولوی یک بازآمده نوشته کوسی افویی روایتگر بازگشت یک تبعیدی به وطنش است که در نبودِ او، ده سال صحنه ی جنگ بوده است. مفهوم تراژکتیویته در کنار نقد جغرافیاییِ اساس نظری مقاله حاضر برای بررسی مناسبات سوژه ی بازآمده با فضای حسی وطنش می‌باشد. این نوشتار به تحلیل فاکتورهایی میپردازد که سوژه را در مسیر «شدن» تعریف میکنند. با این نگاه میتوان بازگشت به زادبوم را نه فقط به عنوان مضمون، بلکه همچنین به مثابه ساختاری خلاقانه در نظر گرفت که در آن مفهوم وطن فراتر از از تداعی‌های نوستالژیک ذهنی بیانگر ابعاد جدیدی از انسان و فضا می‌شود.