étude du discours de la domination dans les gardiensde varazil de gholam-hossein sa’edi

La littérature engagée, répandue et théorisée au vingtième siècle eneurope, touche également les écrivains et les dramaturges iraniens, àl’instar de gholam- hossein sa'edi. grâce à une vision réaliste de lasociété et en employant une représentation symbolique, il s'engage àmettre à nu la société iranienne des années soixante et soixante-dix.ainsi le théâtre devient son champ favori pour une étude despathologies de cette société et pour clamer ce qu’il en augure.les gardiens de varazil est l'une de ses pièces de théâtre où ledramaturge se consacre entièrement à dévoiler le mal social de sonépoque: la domination exercée sur une grande partie de la sociétéculturellement et économiquement pauvren, domination qui mènecette société vers le déclin. l'étude de cette pièce pose cette questionfondamentale: comment et par le biais de quel enjeu, le dramaturgeparvient-il à dévoiler ce mal? afin de parvenir à cette étudeanalytique, nous allons nous baser sur les conceptions sociologiquesde pierre bourdieu.

گفتمان سلطه در نمایشنامه «چوب بدستهای ورزیل» اثر غلام حسین ساعدی

مفهوم ادبیات متعهد که در قرن بیستم در اروپا رواج یافت و نظریه‌پردازی شد، نویسندگان و نمایشنامه نویسان ایرانی را نیز تحت تاثیر قرار داد. یکی از این نویسندگان غلامحسین ساعدی است که با داشتن بینشی واقع‌گرا نسبت به جامعه و با بکار بردن زبانی نمادین، تصویری عریان از جامعه ایرانی سالهای ۶۰ و ۷۰ میلادی به نمایش می‌گذارد و به این ترتیب، تئاتر به ابزار مورد علاقه او برای مطالعه آسیب شناسانه این جامعه و فریاد پیامبرگونه‌اش بدل میشود. . چوب به دستهای ورزیل یکی از نمایشنامه‌هایی است که در آن نویسنده به نمایش بدی (شرارت) اجتماعی عصر خود می‌پردازد: سلطه بر قسمتی از جامعه که به لحاظ فرهنگی و اقتصادی بی‌بضاعت است. سلطه‌ای که این جامعه را به قهقرای زوال می‌کشاند. مطالعه این اثر این سوال اساسی را مطرح میکند که چگونه و با چه ابزاری نمایشنامه نویس شرارت فوق الذکر را به تصویر می‌کشد. برای پاسخ به این سوال و بررسی این اثر ادبی، ما به اصول و روش جامعه شناختی پییر بوردیو تکیه خواهیم کرد.