مطالعه فوق ‌ریزبینی اووسیت و پرده‌ ی شفاف فولیکول ‌های تخمدانی موش صحرایی متعاقب ایجاد دیابت تجربی و درمان با متفورمین

زمینه و هدف: دیابت یک اختلالمتابولیکی است که بر تمام بدن از جمله دستگاه تناسلی ماده تاثیر می‌گذارد و ازعوامل موثر در ناباروری می‌باشد. متفورمین از داروهای رایج کنترل قندخون بیماراندیابتی است. هدف این مطالعه بررسی تغییرات فوق‌ریزبینی فولیکول‌های تخمدانی رت‌هایدیابتی و سنجش میزان اثربخشی داروی متفورمین در این زمینه بود. روش بررسی: تعداد 36 سر رت ماده بالغ نژاد sprague dawley (210 170 گرم)در سه گروه (کنترل، دیابتی و دیابتی درمان‌شده با متفورمین) مطالعه شدند. در گروه‌های دوم و سوم، رت‌ها با تزریق mg/kg45 استرپتوزوتوسیندیابتی و در گروه سوم با mg/kg/day100 متفورمین منوهیدروکلراید تیمار شدند. در پایان دوره آزمایش، رت‌هاتشریح و تخمدان راست آن‌ها پس از طی مراحل آماده‌سازی، با میکروسکوپ الکترونی عبوری (tem) مطالعه گردیدند. یافته‌ها: نسبت به گروه کنترل، کاهش در ضخامت پرده شفاف و کاهش درمیانگین تعداد میکروویلی‌های درون واحد سطح آن، در گروه دیابتی معنی‌دار (به‌ترتیب01/0>p و 001/0>p) و در گروهدیابتی درمان‌شده با متفورمین به‌ترتیب معنی‌دار (05/0>p) و غیرمعنی‌دار بود. اندامک‌های سیتوپلاسماووسیت در گروه دیابتی درمان‌شده با متفورمین نسبت به گروه دیابتی به تعداد بیشترو با اشکال طبیعی و یا نزدیک به طبیعی ملاحظه شد. کاهش تعداد و بالونی‌شدنکریستاهای میتوکندری‌ها از بارزترین تغییرات در گروه دیابتی بودند. نتیجه‌گیری: دیابت باعث کاهش در ضخامت پردهشفاف و تعداد میکروویلی‌های درون آن، کاهش تعداد اندامک‌های اووسیت و تغییر ساختاریآن‌ها می‌گردد. در بیماران دیابتی درمان با متفورمین شرایط بهتر در موارد فوق رافراهم می‌کند.