>
Fa   |   Ar   |   En
   مقایسه تکثیر و بیان انکوژن C-MYC در سرطان معده در جمعیت ایرانی با دو روش CISH و IHC  
   
نویسنده خالقیان ملیحه ,جهانزاد عیسی ,شکوری عباس ,زرگری ندا ,محمدی مریم ,عظیمی سیروس
منبع مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران - 1394 - دوره : 73 - شماره : 4 - صفحه:260 -270
چکیده    زمینه و هدف: بروز سرطان معده در کشورهای غربی در سال‌های اخیر کاهش نشان داده است، در حالی که در ایران شایع‌ترین سرطان در بین مردان است. ژن myc، در روی کروموزوم 8q24.1 قرار گرفته و در حدود 15% ژن‌های انسان را تنظیم و در 20% تمام تومورهای انسان فعال می‌شود. تکثیر myc و بیان بیش از حد آن در 30-15% نئوپلازی‌های معده مشاهده شده است. هدف از این مطالعه، بررسی برتری آزمایش cish نسبت به ihc در پیش‌آگهی سرطان معده بود. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 102 بلوک پارافینه از نمونه سرطان معده مورد بررسی قرارگرفت و تمام بیماران در انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران مورد جراحی قرار گرفته بودند. این مطالعه از فروردین سال 1387 تا مهر 1393 انجام گردید. بر روی نمونه‌ها دو روش chromogenic in situ hybridization (cish) و immunohistochemistry (ihc) به‌طور جداگانه انجام شد. محاسبه آماری با spss software, ver. 18 (chicago, il, usa) انجام گردید.یافته‌ها: داده‌ها نشان داد که هر دو نوع سرطان معده منتشر و روده‌ای در مردان به‌طور قابل توجهی بیشتر اتفاق می‌افتد. نتایج ما نشان داد که نشانه‌ای از همبستگی بین grade و آزمایش cish وجود دارد، گرچه این تفاوت معنادار نبود و همچنین بین stage و ihc تفاوت معناداری وجود نداشت (252/0p=). آزمایش cish بیشتر بیماران، بیش از دو سیگنال (1/43%) ولی تعداد کمتری از بیماران تست ihc (7/14%) سیگنال مثبت داشتند. بین آزمایش cish و ihc ارتباط وجود داشت. ولی هیچ اختلاف معناداری بین تکثیر cish در انواع منتشر و روده‌ای وجود نداشت (706/0p=).نتیجه‌گیری: این نتایج نشان داد که آزمایش cish نسبت به ihc آزمایش بهتری برای شناسایی c-myc در سرطان معده می‌باشد.
کلیدواژه C-MYC ,immunohistochemistry ,in situ hybridization ,Iran ,stomach neoplasms ,treatment outcome.
آدرس دانشگاه علوم پزشکی تهران, بخش ژنتیک پزشکی، انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران،, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, گروه پاتولوژی، ایمونوهیستوشیمی، انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, بخش ژنتیک پزشکی، انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, گروه پاتولوژی، ایمونوهیستوشیمی، انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, بخش ژنتیک پزشکی، انستیتو کانسر ایران، دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران
پست الکترونیکی azimicyrus@tums.ac.ir
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved