نتایج درمان دررفتگی مادرزادی زانو در 29 بیمار مراجعه‌کننده به بیمارستان شفایحیاییان تهران در مدت 40 سال

زمینه و هدف: به‌علت نادر بودندررفتگی مادرزادی زانو congenital dislocation of the knee (cdk) علی‌رغم وجودروش‌های درمانی متنوع، تعداد مطالعات انجام شده در مورد درمان ارجح آن اندک می‌باشد.این مقاله در واقع گزارشی از نتایج به‌دست‌آمده توسط این مرکز در درمان این بیماریطی چهل سال اخیر می‌باشد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، پرونده پزشکی کلیه بیمارانی که طیسال‌های 89-1349 در بیمارستان شفایحیاییان پذیرش شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت.در نهایت 29 بیمار با 54 دررفتگی زانو تحت مطالعه قرار گرفتند. فرم جمع‌آوریاطلاعات، شامل داده‌های مربوط به میزان خم شدن (flexion)، کنتراکچر،لنگش، ناپایداری (instability) و عوارض پس از عمل جراحی و درمان محافظتی، برای هر بیمار کامل شد.یافته‌ها: از 54 زانوی مطالعه‌شده 42% با درمان محافظتی درمان شدند و58% تحت عمل جراحی قرار گرفتند. محدوده حرکتی به‌دست‌آمده در درمان محافظتی وجراحی با سایر مطالعات قابل مقایسه بود. بررسی میزان خم شدن (flexion)، کنتراکچر،لنگش، ناپایداری (instability) و عوارض پس از عمل جراحی و درمان محافظتی انجام شده با نتایجرضایت‌بخش همراه بود. هم‌چنین در بیمارانی که تحت عمل جراحی طویل‌سازی تاندونچهار سر رانی همراه با فیکس کردن مفصل زانو با پین برای 3-2 هفته قرار گرفته بودندنتایج امیدوار‌کننده بود.نتیجه‌گیری: کلیه بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی زانو در هر سنی کهمراجعه کنند، ابتدا تحت درمان محافظتی قرار گیرند و در صورت عدم پاسخ درمانی،جراحی شوند. نتایج عملکرد زانو در درمان محافظتی قابل قبول بوده و با عوارض کم‌تریهمراه است.