مقایسه سرعت حداکثر سیستولی شریان کاورنوزال پنیس قبل و بعد از تزریق پاپاورین در اختلال نعوظ

زمینه و هدف: اختلال عملکرد جنسی درمردان، ممکن است ناشی از ناکافی بودن نعوظ با منشای عروقی باشد. یکیاز روش‌های تشخیص آن،تزریق داخل سینوزوییدی پاپاورین و سپس بررسی شریان کاورنوزال پنیس با استفاده ازسونوگرافی داپلر است. در این مطالعه رابطه میان peak systolic velocity (psv) شریانکاورنوزال قبل از تزریق پاپاورین و ناتوانی جنسی با علت عروقی بررسی گردیده است. روشبررسی: این مطالعه در سال‌های 1389 و 1390 در بیمارستان هاشمی‌نژادتهران در قالب یک مطالعه کارآزمایی بالینی خود شاهد شونده (self-controlled) انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه بیماران مبتلابه اختلال نعوظ می‌باشد. با استفاده از دستگاه سونوگرافی psv شریان کاورنوزال پنیس ثبت شده ودر مرحله بعد بیماران 40 تا 80 میلی‌گرم پاپاورین دریافت کرده و مجدداً psv شریان کاورنوزال ثبت ‌گردید. نتایج به‌دست‌آمده درقبل و بعد از تزریق با یک‌دیگر مقایسه شد. یافته‌ها: 90 بیمار مذکر بامیانگین سنی 7/13±7/47 سال واردمطالعه شدند. پاسخ به تزریق پاپاورین در 5/45%     (41 بیمار) مثبت بود. میانگین psv قبل از تزریقبرابر با cm/s65/5±68/14 و بعد از تزریق cm/s8/18±74/53 بود (001/0p<). در گروهبیماران با اختلال نعوظ شریانی، psv قبل از تزریق با حد تمایز psv معادل cm/s10 مقایسه و بررسیگردید. بر این اساس مقدار حساسیت این حد تمایز 50% و ویژگی آن 100% می‌باشد. نتیجه‌گیری: میزان psv قبل از تزریقمعادل cm/s10 به‌عنوان حد تمایز جهت افتراق علل شریانیاختلال نعوظ از حساسیت لازم برخوردار نیست ولی ویژگی بالایی دارد.