تاثیر تمرین منظم هوازی همراه با کاهش وزن بر سطوح فیبرینوژن و رسیستین مردان میان‌سال سالم و غیرفعال

زمینهو هدف: بیماری‌هایقلب و عروق یکی از علل شایع مرگ و میر در کشورهای پیشرفته به شمار می‌آید. فیبرینوژنو رسیستین دو مارکر التهابی پیشگوی خطر آترواسکلروز می‌باشند. هدف از انجام اینتحقیق بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح فیبرینوژن و رسیستین در مردان میان‌سالسالم و دارای اضافه وزن بود. روشبررسی: 30 مرد میان‌سال غیرفعالکه دارای شاخص توده بدن بین 25 تا 30 بودند به طور تصادفی به دو گروه تجربی وکنترل (هر گروه 15 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه تجربی به مدت هشت هفته (سهجلسه در هفته) تمرینات هوازی با شدت 50 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند وگروه کنترل در این مدت بدون تمرین بودند. میزان وزن، درصد چربی، فیبرینوژن و رسیستینآزمودنی‌ها قبل و بعد از تمرینات اندازه‌گیری شد و اطلاعات مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند.یافته‌ها: نتایجنشان داد که پس از تمرینات در گروه تجربی میزان وزن، شاخص توده بدن، درصد چربی و فیبرینوژنکاهش معنی‌دار و میزان رسیستین افزایش معنی‌داری داشت (05/0p<). درحالی‌که هیچ یک از مقادیر ذکر شده در گروه کنترل تغییر معنی‌داری نداشت.نتیجه‌گیری: افزایش رسیستین را می‌توان نشانه افزایش قدرت دفاع آنتی‌اکسیدانیبدن دانست، بنابراین به طور کلی هشت هفته تمرین هوازی منظم از طریق کاهش وزن، درصدچربی و فیبرینوژن و افزایش رسیستین موجب کاهش خطر سکته قلبی و بهبود سطح سلامت درمردان میان‌سال دارای اضافه وزن می‌شود.