تاثیر مواجهه با استرس صوتی در دوران بارداری بر روند یادگیری و تثبیت حافظه فضایی فرزندان نر موش‌های صحرایی

زمینهو هدف: شواهد متعددی نشان می‌دهد کهمواجهه با استرس‌های محیطی مختلف در طی دوران بارداری بر رفتارهای فیزیولوژیک فرزندانموثر است. در این مطالعه تجربی اثراسترس صوتی در دوران بارداری، بر یادگیری تثبیت حافظه فضایی فرزندان نرموش‌های صحرایی در ماز آبی موریس و نیز میزان کورتیکوسترون سرم آن‌ها بررسیشده است. روش ‌بررسی: فرزندان نر از مادرانی که دوره بارداری را به طورطبیعی گذراندند یا در هفته آخر بارداری در معرض استرس قرار داشتند، به چهار گروه10 سری شامل یک گروه کنترل، و سه گروه که در هفته آخر جنینی روزانه 1، 2 و 4 ساعتدر معرض استرس صوتی بودند، تقسیم شدند. یادگیری فضایی طی پنج شب و هر شب چهار مرحله آزمایش، توسط ماز آبی موریس سنجیده شد.در شب آخر میزان تثبیت حافظه فضایی نیز بررسی شد. مدت زمان سپری شده و مسافت پیموده شده در ربع‌های مورد نظرماز تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایجحاصل نشان داد که مواجهه روزانه به مدت دو و یا چهار ساعت در هفته آخر بارداریباعث ایجاد اختلال در روند یادگیری و نیز تثبیت حافظه فضایی فرزندان می‌شود (05/0p<). میزان کورتیکوسترون سرم این حیوانات نیز به وضوحافزایش یافته بود و با نتایج حاصل از مطالعات رفتاری همخوانی داشت. اعمال روزانه یکساعت استرس تغییری در میزان کورتیکوسترون و رفتار فرزندان ایجاد نکرد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های ما، مواجهه روزانه با استرس صوتی درهفته آخر بارداری، می‌تواند سبب افزایش کورتیکوسترون سرم و کاهش یادگیری و حافظهدر فرزندان نر بالغ شود.